21 juli 2017

Zwangerschapsupdate week 37

Deze week begon heel relaxed: ik heb de 37 weken gehaald! Ik had eerlijk gezegd ook niet anders gedacht hoor, ondanks mijn hoge bloeddruk had ik echt niet het idee dat ik te vroeg zou bevallen door zwangerschapsvergiftiging. Maar, juist omdat ik een hoge bloeddruk heb, willen ze graag dat ik deze week beval. Voor de zekerheid, voor mijn gezondheid. Liefst inleiden dus, als het aan de gynaecologen ligt.

Een buikfoto is niet echt gelukt deze week, maar deze van “kusje voor de baby-broer” vind ik zelf prachtig. Daar doe je het toch voor?

Uitjes uitjes uitjes

Het leek dit weekend wel alsof Rogier en ik nog even goed wilden genieten van ons kleine gezinnetje. Twee volwassenen en een peuter kunnen zoveel makkelijker iets leuks doen samen. Rogier was zaterdag tot en met dinsdag vrij, en we hebben elke dag iets leuks gedaan. Én pittig wat geld uitgegeven, kan ik je vertellen. Niet zo erg, vind ik, aangezien we de komende maanden juist wat minder geld aan dat soort dingen uit zullen kunnen geven.

Afspraak bij de gynaecoloog

Maandagochtend had ik weer een afspraak in het ziekenhuis. Eerst een echo, en daarna door naar de afdeling verloskunde voor een CTG en controle. Net als elke keer waren alle controles en metingen goed, maar deze keer verwachtten we ook een serieus gesprek met de gynaecoloog (in opleiding), over inleiden. Ik was hier al van op de hoogte gesteld door mijn eigen verloskundige. Zij vertelde me toen ze een paar weken geleden belde hoe het met me ging, dat het protocol voor (licht) verhoogde bloeddruk, inleiden met 37 weken zegt. Ik schrok daar toen enorm van. Inleiden lijkt me verschrikkelijk, en bovendien onnodig in mijn geval. Maar omdat ik graag op een wetenschappelijke manier medische beslissingen maak, heb ik de studie gelezen waar het protocol op gebaseerd is. Ik snap wat de gynaecologen bedoelen, maar ik vind dat het vooral geldt voor zwangeren die echt pre-eclampsia dreigen te krijgen. En ik denk écht dat ik daar niet bij hoor. Ik heb toevallig een hoge bloeddruk, maar daar blijft het bij.

We liggen weer lekker aan de CTG!

Deze week inleiden of niet?

Ik vertel de gynaecoloog dat ik door het lezen van de studie tot die conclusie ben gekomen. Die denkt natuurlijk: “Oh nee, krijgen we er weer zo eentje…” Volslagen terecht natuurlijk. Ik ben echt een lastige patiënt, omdat ik echt een mening heb over wat ik voor behandeling wil… Maar goed, ik heb aangegeven dat ik inleiden gewoon niet zie zitten. Als het slecht gaat met de baby of met mij, natuurlijk, dan moet het. Maar zolang alle metingen van de baby goed zijn en ik me goed voel, hoeft het van mij niet. Wel mag de gynaecoloog voelen of ik al ontsluiting heb. Nee, dus strippen of water breken zit er toch niet in. En een ballonnetje zie ik écht niet zitten. Gelukkig snapt ze dat ook wel, dus we spreken af dat we volgende maandag weer kijken hoe ik me voel.

Het warme weer is terug!

Vanaf dinsdag ben ik superblijk het warme weer is terug! Dat heb ik dus ontzettend gemist hè. We gaan dinsdag meteen naar het buiten zwembad, en woensdag lig ik lekker in de tuin. Stiekem valt de temperatuur me nogal tegen… echt tropisch is het niet hier in het westen hoor!

Harde buiken

Ik ben er deze week achter gekomen dat ik eigenlijk best vaak harde buiken krijg. Ik herkende ze alleen niet als harde buiken. Ik dacht gewoon dat die baby heel hard zijn rug naar buiten duwde, maar op de CTG maandag zag ik een golf bij de baarmoederactiviteit. Aha, dat is dus een harde buik! Op dagen dat ik veel gedaan heb, heb ik er best veel, vooral ’s avonds. Vooral maandagavond en woensdagavond krijg ik ze om de haverklap. Donderdag zet ik voor de grap een weeën timer app op mijn telefoon. Zo kun je makkelijk de tijd tussen de ‘weeën’ (of nou ja, harde buiken), en de lengte registreren. Bovendien geeft de app een oordeel: wel of niet naar het ziekenhuis? De app zegt van mijn harde buiken dat ze regelmatig komen (3,5-4 min. uit elkaar) en lang duren (1 min), en dat ik naar het ziekenhuis moet. Haha, onzin natuurlijk, ze doen niet eens echt pijn. Toch neem ik me voor de volgende dag de afdeling verloskunde te bellen, en te vragen of ik langs moet komen voor een extra CTG. Misschien lachen ze me uit hoor, met mijn app en harde buiken, maar je kan maar beter het zekere voor het onzekere nemen. Toch?

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter

CommentLuv badge