16 juni 2017

Zwangerschapsupdate week 31 & 32

Vorige zwangerschapsupdate eindigde onverwacht met een ziekenhuisopnamen. Gelukkig kan ik je vertellen dat alles weer een beetje gesetteld is. Het was écht geen zwangerschapsvergiftiging en met medicijnen is mijn bloeddruk weer een beetje onder controle.

Wennen aan medicijnen

Ok, ik word nu toch wel een beetje dik…

Tegen mijn hoge bloeddruk heb ik Methyldopa gekregen. Een heel oud middel, waar zoveel ervaring mee is dat ze zeker weten dat het geen nadelige gevolgen voor de baby heeft. Het heeft wel een klein nadeel, je wordt er de eerste dagen suf en slaperig van. De eerste dagen van deze twee weken stonden daarom in het teken van wennen aan de medicijnen. Ik denk dat ik donderdag en vrijdag bijna de hele dag geslapen en suf op de bank gelegen heb. Voor zover dat ging dan, want Rogier moest werken en Jim moest wel verzorgd worden natuurlijk.

 Jims eerste dagje terug bij het kinderdagverblijf

Vrijdag was Jims eerste dagje terug op de opvang. Dat kwam mooi uit, aangezien ik echt supermoe was van de medicijnen. Maar Rogier had vroege dienst dus ik moest hem wel zelf wegbrengen. Ik heb alles gewoon op de automatische piloot met mijn ogen half dicht gedaan. Wel net mijn mogen ver genoeg opengedaan voor de fietstocht hoor! 😉 En nadat Jim afgeleverd was ben ik op een bankje geploft met een ijskoffietje en heel rustig naar huis gefietst. En terug naar bed gegaan, haha. Jim was echt superenthousiast dat hij weer ‘naar de juffies’ mocht, maar zodra hij binnenkwam op de groep was hij echt zoooooooo verlegen. Superschattig, dat hij al zijn vriendjes herkende, en zij hem ook, maar hij durfde niet zo goed naar ze toe. Zodra ik weg was schijnt het goed gekomen te zijn.

Rustig pinksterweekend

Op zaterdag merkte ik dat ik al wat gewend was aan de medicijnen was ik niet zo suf meer gelukkig. Mijn vader was al een maand geleden 80 geworden, maar die zondag hebben we zijn 80ste verjaardag gevierd door lekker uit eten te gaan met de familie. Het was pinksterweekend natuurlijk, en het restaurant zat lekker vol. Jim kon niet zo goed stilzitten tussen de gangen door, maar het was mooi weer, dus we zijn omstebeurt steeds met hem buiten gaan spelen.

Lekker twee keer in de week naar het ziekenhuis

Op dinsdag en donderdag mocht ik lekker naar het ziekenhuis voor een bloeddrukmeting en CTG. Ook kreeg ik (alweer) een echo, want ze konden de resultaten van de GUO uit het VUMC niet bekijken die tien dagen daarvoor gedaan was. Alles was iedere keer goed gelukkig, alleen mijn bloeddruk werd niet lager dan 130/95. Eigenlijk hoort de onderdruk 90 of lager te zijn, maar aangezien ik écht geen ander klachten heb, is er maar besloten dat dit goed genoeg is. Zolang het maar niet weer hoger wordt natuurlijk! In elk geval hoefde ik pas over twee weken terug te komen.

Nanouk en Roan

Zaterdag kwamen Nanouk (van Samen de wereld ontdekken) en haar zoontje Roan gezellig op bezoek. Roan is op precies dezelfde dag als Jim geboren, grappig hè? Jim en hij hebben lekker samen gespeeld in de tuin, met zand en de tuinslang. Ik vond het vooral heel grappig om te zien hoe verschillend kindjes zich kunnen ontwikkelen. Roan kon al veel meer met fijne motoriek, de tuinslang aanzetten bijvoorbeeld, en Jim kan juist beter praten. Uiteindelijk leren ze het allemaal wel natuurlijk, maar niet alles tegelijk. 😊 We hebben trouwens helemaal geen foto’s gemaakt. Wat voor een stelletje bloggers zijn wij nou eigenlijk?! Haha…

Maandag leverarts

Maandag hoefde ik niet aan de CTG of iets dergelijks, maar ik had toevallig wel een afspraak bij de leverarts. Ook daar was alles goed, de arts en ik verbaasden ons gewoon hoe goed die lever en baarmoeder samengaan. Het ruimtegebrek valt enorm mee. Ik hoef ook niet meer terug te komen bij hem, eigenlijk wel jammer, want het is echt een superaardige dokter, haha. Als je ooit een leverarts nodig hebt in Haarlem: dr. Soest. 😊

Toen ik terug in de bus zat werd ik gebeld door de afdeling gynaecologie, waar ik bleef. Ze waren vergeten mijn afspraak af te zeggen… Oeps, niet mijn schuld gelukkig. Maar de gynaecologen die op dat moment dienst hadden waren het eigenlijk niet eens met die van vorige week, dat ik pas over twee weken terug hoefde te komen. Zij wilden me liever toch nog even zien die week. Ik kreeg daarom toch weer een afspraak voor donderdag. Niet voor een CTG, wel even om de bloeddruk te meten. En oja, ook weer een echo. Maar deze keer voor de doorbloeding.

Babykamer schiet al op

Dinsdag lekker ontspannen en klusjes gedaan. Ik word echt blij van dingen als de box in elkaar zetten en schoonmaken, kleertjes wassen, kast van de babykamer inruimen. Rogier heeft het wiegje in elkaar gezet en rolgordijn opgehangen. Het begint al echt wat te worden die babykamer.

Nog meer blote billen onder een UV shirtje!

Duinmeertje oosterplas

Woensdag ochtend was het heerlijk weer en was Rogier vrij. We zijn met Jim naar het duinmeertje Oosterplas gefietst, en hebben een beetje gezwommen en gespeeld. Rogier was op een gegeven moment aan het zwemmen, en Jim rende een ouder kindje achterna het duin op. Ik moest dus wel zelf achter hem aan hollen, en toen ik eenmaal boven was snapte ik wat ze bedoelden met sterretjes zien en duizelig voelen. Nou als ik dat de hele tijd voel trek ik wel aan de bel!

Nog een echo

Donderdag kreeg ik weer echo (alleen nu voor doorbloeding, en niet de groei). Alles was goed, en ik kreeg deze leuke echofoto. De echoscopiste zei toen ze hem maakte: “Je wist al of het een jongen of meisje werd toch?” Eh, ja, en anders had ik het nú wel geweten! Mijn bloeddruk werd ook weer gemeten en die was weer 130/95. Kortom alles was weer in orde. Ik heb nog verteld van het sterretjes zien en duizelig voelen na het oprennen van de heuvel, en dat was inderdaad niet erg. Alleen maar logisch. Mijn volgende afspraak is nou voor woensdag. Weer een groeiecho en daarna een afspraak bij de verloskundige in het ziekenhuis. Ik ben wel benieuwd of dat heel anders is dan bij mijn eigen verloskundige.

Vrij duidelijk wat dit zijn toch? Een voetje en…

Ik voel me nog zo goed

Ik doe natuurlijk ontzettend rustig aan, maar ik ben echt verbaasd over hoe goed ik me nog voel. Weinig last van mijn vergrote lever meer, geen kwaaltjes als maagzuur of bekkenpijn. Ook de warmte heb ik nog helemaal geen problemen mee. Bij de zwangerschap van Jim had ik ook eigenlijk alleen bekkenpijn hoor, maar ik heb echt het gevoel dat ik me toen veel beroerder voelde. Toen was ik nog aan het werk natuurlijk, en dat was denk ik gewoon best zwaar. Deze keer scheelt het gewoon dat ik eerder verlof heb en lekker rustig aan kan doen.

 

Nouja, het was lekker druk de afgelopen twee weken met allerlei ziekenhuisbezoeken. Gelukkig was er steeds niets ergs aan de hand, en ik ga er nog steeds vanuit dat deze baby nog een week of acht blijft zitten!

 

 

Vorige post

3 reacties

  • Reageren Nanouk | Samen de Wereld Ontdekken 17 juni 2017

    Snap wel dat de gyn je nog een keer extra wilt zien. Ze willen het zeker voor het onzekere nemen!
    Ik was echt onder de indruk van hoe goed Jim al kan praten 😮 maar precies wat je zegt, ieder kindje z’n eigen tempo. Bij Roan komt het vast ook vanzelf. En kan Jim nu de tuinslang aankrijgen, nu hij aan peer keer zag hoe Roan het deed? Hoop het niet voor je 😉
    En ja we zijn echt nep bloggers hahah niet eens foto’s gemaakt!!

    • Reageren Elisabeth 17 juni 2017

      Jim kan nu n btje de slamg opendraaien. (Lees: ongecontroleerd.) en ik ben al vaak nat gespoten 😬

  • Reageren Bregje 16 juni 2017

    Fijn dat het weer beter met je gaat! Nog 8 werkjes volhouden👊
    Bregje onlangs geplaatst…‘Mama, mag ik een zusje?’My Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge