21 augustus 2017

Hebben we spijt dat we geen NIPT gedaan hebben?

Het is een vraag die veel mensen in hun hoofd hebben, en een paar mensen ook daadwerkelijk aan ons stellen. Nu je een kindje met Downsyndroom gekregen hebt, had je niet liever gehad dat je toch wél die NIPT gedaan had? Ons antwoord is heel makkelijk, nee. Ik begrijp dat veel mensen dit zich niet kunnen voorstellen, maar wij zijn niet de meeste mensen. Ik zal proberen uit te leggen waarom we de NIPT niet gedaan hebben, en waarom we dus ook geen spijt hebben van deze beslissing.

Wij vinden het syndroom van Down geen reden tot afbreken van de zwangerschap

Wij hebben heel bewust nagedacht over het wel of niet doen van de combinatietest en de NIPT. Onze redenatie was, als je één van deze testen doet, moet je daar een goede reden voor hebben, anders is het zonde van de moeite en het geld. Voor ons is het syndroom van Down geen reden om de zwangerschap af te breken. Wij hebben erover nagedacht, en wij voelden dat een kindje met het syndroom van Down ook welkom was bij ons. Als wij iemand tegenkomen met het syndroom van Down, of zien op tv, denken we serieus bij onszelf: “Als je ziet hoe gelukkig die persoon is, kan je je dan voorstellen dat je zou zorgen dat die nooit geboren zou zijn?” Ik niet.

Ze zijn niet allemaal ‘zo goed’

Dat is echt de meest pessimistische reactie die ik me kan bedenken. De verschrikkelijkste vorm van het glas is halfleeg. Nee, niet alle mensen met het syndroom van Down ontwikkelen zich zo als degenen die we in ‘Down met Johnny’ zien. Maar de meesten komen aardig in de buurt. Om uit angst voor een kind met Down dat zich niet zo goed ontwikkelt álle foetussen met Down te aborteren, vind ik persoonlijk heel erg. Als jij dat vindt prima, ieder zijn mening, maar wij hebben een andere. We wilden wel zo zeker mogelijk weten dat de kans op een goede kwaliteit van leven zo groot mogelijk was. Daarom waren we erg blij dat we twee uitgebreide echo’s kregen. Daar kwam uit dat er geen lichamelijke afwijkingen te zien waren. Als er wel lichamelijke afwijkingen te zien waren geweest hadden we verder onderzoek gedaan.



Als je het weet krijg je meer en betere zorg

Nou, dat valt wel mee volgens mij. Door de genetische afwijking aan mijn lever, en Jims aangeboren afwijking hypospadie kreeg ik twee uitgebreide echo’s. Bij beide is bijvoorbeeld uitgebreid gekeken naar het hartje en mogelijke andere afwijkingen. Deze komen vaak voor bij het syndroom van Down. Vanaf zwangerschapsweek 30 had ik bovendien een hoge bloeddruk, dus moest ik elke week één of twee keer naar het ziekenhuis voor controle en extra echo’s. Ook moest ik daardoor in het ziekenhuis bevallen. Meer zorg had ik écht niet gekregen, als vanaf week 14 bekend was geweest dat ik zwanger was van een kindje met het syndroom van Down.

Je kan al wennen aan het idee van een kindje met Downsyndroom

Je kan misschien al een beetje wennen aan het idee dat je een kindje krijgt met het syndroom van Down, maar je bent ook je onbezorgde zwangerschap kwijt. Wij kozen bewust voor de onbezorgde zwangerschap. Bovendien kostte het ons heel weinig tijd om eraan te wennen. Één dag, misschien twee, juist omdat we meteen zelf konden zien aan Antonie dat er iets anders aan hem was. Als je kindje nog in de buik zit is het veel lastiger om het je voor te stellen, en heb je bovendien kans dat je gaat doemdenken, en allerlei nare dingen bedenkt die helemaal niet hoeven te gebeuren. Eerlijk gezegd kostte het me veel langer om te wennen aan de teleurstelling dat hij geen meisje was. Dat kostte weken…

De ooievaar heeft het goede huis uitgezocht

We menen het dus als we zeggen dat een kindje met Down gewoon welkom is bij ons. Sommige mensen hebben misschien het gevoel dat we ‘erom gevraagd hebben’, omdat we geen NIPT gedaan hebben, maar daar geloof ik niet in. Het klinkt misschien een beetje alsof we streng religieus zijn, maar dat is niet zo hoor. Ergens ben ik blij dat wíj een kindje met Down gekregen hebben, want bij andere ouders was de kans groot geweest dat hij de zwangerschap niet overleefd had. Volgens wiki wordt meer dan 90% van de foetussen met Down geaborteerd. Ik meen het echt als ik zeg dat de ooievaar het goede huis heeft uitgezocht. We vinden onze zoon écht perfect. En ja, hij heeft Down.

Je mag me alles vragen

Ik vind het niet erg om dit soort vragen te krijgen. Je mag me serieus alles vragen. Maar bedenk goed, vragen zoals deze zeggen meer over hoe jijzelf over de dingen denkt, dan hoe ik erover denk.

 

Ben je benieuwd hoe het verder Antonie gaat en hoe hij zich zal ontwikkelen? Volg ons dat op Facebook, Twitter, of Instagram.

 

Interessant? Lees dan ook:

 

Vorige post Volgende post

29 reacties

  • Reageren Sanne 29 augustus 2017

    Ik vind dit heel knap dat je dit schrijft!
    Er zijn heel veel verschillende reacties en ik vind dat jullie hier knap mee omgaan als ik het zo lees.
    Ik ben ook heel blij dat Antonie dan het geluk heeft om ouders zoals jullie te hebben. Ik heb zelf een nonkel die verstandelijk beperkt is, hij is nu ouder dan zestig, maar is verstandelijk 4 en zwaar autistisch. Hierdoor heb ik altijd al nagedacht over de vraag ‘wat als?’. Elke beperking is anders en eigenlijk heb je gelijk… mensen met Down of met een verstandelijk beperking … eender wat… zij zien er zo gelukkig uit! Ook omdat ze zo oprecht hun gevoelens tonen. Waarom niet dan?
    Ik heb voor mezelf uitgemaakt dat ik het niet zou kunnen, wat jullie doen. Je moet het niet zomaar doen, je moet er voor 500 % achter staan om je kind alles te geven zodat die het leven zou kunnen leiden van elk ander ‘normaal’ (lelijk woord in deze context) kind.
    Ik weet van mezelf dat ik er niet op die manier mee om zou kunnen gaan, hoe goed ik ook besef wat een wonderlijke kinderen en mensen ze zijn en worden. Dat heeft niets met bekrompenheid te maken, denk ik, maar vooral met de manier waarop ik in het leven sta en hoe wij ons leven willen leiden.
    Ik vind dat je een heel sterk persoon bent als je kan zeggen dat een kindje met Down voor jou niets uitmaakt. Voor jullie kan het normaal lijken, maar voor onze maatschappij is dat niet zo. Ik kan jullie alleen maar bewonderen, want Antonie is een gelukzakje. Hij gaat een super fijn leven tegemoet. Daar ben ik zeker van!

  • Reageren Eveline 29 augustus 2017

    Wat heb je dit mooi geschreven! Ik ben heel blij dat Antonie de juiste ouders heeft gevonden, ik wens jullie veel liefde toe!

  • Reageren Carmen 26 augustus 2017

    Poeh die vraag hee. Niet echt subtiel. Wij hebben ook geen nipt of combinatietest gedaan, om precies dezelfde redenen die jij noemt. Onze zoon heeft (voor zover we nu weten) geen enkele afwijking, maar had hij dat wel dan was hij nog precies even welkom. Ik ben blij dat Antonie bij jullie is!

  • Reageren Kim 23 augustus 2017

    Heel mooi gezegd! Ik ben het helemaal eens met al je argumenten, toch hebben wij ervoor gekozen zowel de combinatietest als de Nip te doen (in België). Voor ons woog op dat moment het voorbereid zijn zwaarder dan de onbezorgde zwangerschap, daarnaast hadden wij vóór de 20-weken echo aanvullend onderzoek gewild (o.a. ook naar het hart als bij de combinatietest een verdikte nekplooi was gebleken–los van syndroom van Down). Bij mij was er geen aanleiding om dat hoe dan ook te doen, zoals bij jou.

    Ik heb trouwens gelezen dat bij ongeveer de helft van de baby’s met syndroom van Down geen verhoogde kans uit de combinatietest komt. In jouw zwangerschap was direct voor de Nipt kiezen, nog net geen optie, toch? (Zoals sinds kort wel kan).

  • Reageren Rebecca 23 augustus 2017

    Ik denk dat het ook gewoon de maatschappij is. Het ideale beeld.
    Onwetendheid.

    Wij hebben een combinatietest gehad, die bleek slecht. Toen de uitspraken: “maar we kunnen toch niet zorgen voor een kindje met down.” Toen een vlokkentest, met allerlei risico’s op hele erge dingen en een groot risico op down. Ik hoopte toen op down, al die andere dingen waren zo erg!
    Geen onbezorgde zwangerschap, een hele stomme.
    We kregen een kerngezonde jongen. Hij heeft geen down. Ook geen hartafwijking.

    Voordat ik dit meemaakte zei ik nog dat ik het zou laten weghalen: een kindje met down. Maar het is je kind, die is sowieso perfect. Met of zonder down. Ik zou het nooit hebben gedaan, dat realiseerde ik me al heel snel. Hij hoorde bij ons, we hadden al namen bedacht. Ik was al blij met hem en ik hield al van hem.

    Net zoals jouw kindje, die heeft me toch even een leuk koppie.
    En gelukkig, ja heel gelukkig: ik ben blij dat hij jullie als ouders heeft.

  • Reageren Rienke 22 augustus 2017

    Prachtige blog! Wij hebben ook alleen de 20 weken echo laten doen bij beide kinderen. Ik heb ook altijd een beetje moeite met de “oneerlijkheid” van deze testen. Omdat Down een grote genetische afwijking betreft en vroeg op te sporen is, moet je het kindje maar weghalen? Andere kwetsbare of zieke kinderen krijgen toch ook een kans op een gelukkig leven? Fijn dat jullie zoveel van dit mannetje kunnen houden en goed voor hem zullen zorgen!

  • Reageren Judith 22 augustus 2017

    Bij mij zeiden ze dat ik een kindje met down zou krijgen en moest laten aborteren. Ik heb een uitgebreide echo gedaan om te kijken hoe ernstig het was, maar nooit in mij opgekomen haar weg te laten halen. Uiteindelijk heeft ze autisme en geen down. Kan mij niet voorstellen dat je een kindje om die reden weg zou laten halen. Jouw kindje is idd in het juiste huis geboren.

  • Reageren Suuz 22 augustus 2017

    Je hebt het erg mooi verwoord. (Aanstaande) ouders hebben in ons land gelukkig een keuze. Ze kunnen testen doen, maar het hoeft niet. Ze kunnen kiezen voor afbreking, maar het hoeft niet. En als ik jouw liefdevolle verhaal lees, dan klopt het gewoon allemaal.

    Hoewel ik tien jaar geleden, als onze testuitslagen anders waren, een andere beslissing zou nemen, heb ik heel veel respect voor jullie keuze. Het spreekt uit jullie hele verhaal hoe dit gewoon zo heeft moeten zijn. Dat hij bij jullie geboren werd.

    De opmerkingen die jij beschrijft, alsof je erom gevraagd hebt, vind ik bizar!

    Trouwens ook heel eerlijk dat je schrijft dat je best even moest wennen aan z’n geslacht. Dat zeggen niet veel mensen hardop, terwijl ik denk dat dat vaak voorkomt.

    Inmiddels ben ik weer zwanger, zo’n vijf weken nu. Over een paar weken zullen bij mij de prenatale testen worden gestart. Een spannende tijd, maar wel één waar ik met overtuiging in stap.

    Ik ben er trots op dat wij in een land leven waar het allemaal kan, naar ieders wens en overtuiging.

  • Reageren A. 21 augustus 2017

    Heel mooi artikel. Ik ben verloskundige en heb toevallig afgelopen juni een bevalling begeleid waarbij onverwachts een kindje met Down geboren werd (na een combinatietest die geen verhoogd risico liet zien). Tuurlijk was dit enorm schrikken voor de ouders, maar al snel sloeg dit om in enorme blijdschap en dankbaarheid dat dit kindje juist bij hun terecht gekomen is. Ik geloof ook graag dat je krijgt wat je aankan en dat een kindje zijn of haar ouders ‘uitkiest’. Kan dan ook niet anders dat jullie Antonie in een liefdevol gezin terecht is gekomen. En jullie op z’n beurt weer mogen genieten van het eindeloze enthousiasme en de overvloed aan liefde die een kindje met Down te bieden heeft.

  • Reageren Anja 21 augustus 2017

    Ons maakte het ook niets uit: elk kind is een wonder en een geschenk. Wat geweldig dat jullie zoon zo welkom is. Ik had een vriendin met syndroom van Down (heeft me nooit iemand verteld in de jaren ’80, ben er pas achter gekomen toen ik tiener was) en ze was ontzettend lief en kon super goed paardrijden (wedstrijden). Niets mis mee, gewoon genieten van jullie heerlijk mooie zoontje.
    Anja onlangs geplaatst…Tips om droogbloemen zelf te makenMy Profile

  • Reageren beysun 21 augustus 2017

    wij hebben ook bewust deze testen geweigerd. ons werd het ook aangeboden ivm leeftijd. wij waren ook heel duidelijk het is gewoon welkom. ik weet wat dat het soms echt moeilijk is (mijn vriendin heeft een dochter met down) hoe mensen en vooral kinderen op hun reageert, zelfs hoe familieleden erop reageren. maar de liefde van hun is zo puur en ze zijn zo eerlijk. werd trots op jullie zoontje. geniet van hem en dat is de belangrijkste wat jullie moeten doen. en de mensen die stom reageren die zullen het toch nooit begrijpen.

  • Reageren Christa 21 augustus 2017

    Je hebt om een kind van down gevraagd omdat je geen NIPT gedaan hebt? Wat is dat voor kansloze opmerking dan?!
    Alsof je het over jezelf hebt afgeroepen, wat een bullshit!
    Sorry ik kan heel slecht met dit soort opmerkingen omgaan.
    Wij kozen er ook bewust voor geen NIPT te doen.. om dezelfde redenen als jullie eigenlijk.
    Ik vraag me af waarom een kind met Down NIET geboren zou worden..
    kinderen met down kunnen net zo en soms zelfs gelukkiger worden dan “gezonde” kinderen.

  • Reageren Bertine 21 augustus 2017

    Super mooi geschreven! En ik geloof er ook in dat de ooievaar het juiste huis uit kiest! Jullie zoontje mag super blij zijn met jullie!

  • Reageren Maria van Stijn.. 21 augustus 2017

    Ik ben zo trots op jullie.En mijn achterneefje. pracht kind..Is hier met een reden.We zien dat nu al aan de manier waar over dingen gesproken wordt.
    .Ik draag je in mijn hart….

  • Reageren Jess 21 augustus 2017

    Zo mooi verwoord en met duidelijk zoveel liefde geschreven. Hoe reageert de grote broer op de komst??
    Jess onlangs geplaatst…Maaltijd ideeën voor een peuter (suikervrij)My Profile

  • Reageren Yvonne 21 augustus 2017

    Ik heb je een tijdje niet gevolgd, omdat het een erg drukke periode was, maar zag je berichtje net op facebook. Je bent bevallen. Van harte gefeliciteerd met jullie zoon! Ook wij hebben geen NIPT of combinatietest gedaan (ook al zou het bij de 2de vergoed worden vanwege mijn leeftijd), met precies dezelfde reden. Ik denk serieus dat er best veel mensen zijn die hier hetzelfde in staan. Maar goed ook. Fijn dat dit voor jullie ook zo geldt. Heel veel geluk met jullie mooie kindje!

  • Reageren Karen 21 augustus 2017

    Toen ik moeders van Down kinderen interviewden voor mijn site vertelden ze stuk voor stuk dat een van de eerste dingen die mensen vroegen, was: “Maar had je dan niet getest?” Veel moeders vonden dat zo’n belediging. En daar kan ik me heel veel bij voorstellen. Mooi dat Antonie bij jullie is gekomen. Op de 65e verjaardag van mijn vader las ik dit gedicht voor http://www.our-kids.org/Archives/Heavens_special_child.html En daar geloof ik ook echt in. Nogmaals gefeliciteerd met jullie mooie zoon! En als je vragen hebt over broertjes en zusjes e.d. weet je me te vinden. X

  • Reageren Nathalie 21 augustus 2017

    Wat mooi en fijn geschreven!! Dit is de reden dat wij ook nooit dergelijke testen hebben laten doen, ook een kleintje met down was welkom geweest.

    Blij dat jullie zijn ouders mogen zijn!!

  • Reageren Liesbeth 21 augustus 2017

    Prachtig geschreven! En ik wens jullie heel veel geluk en gezondheid toe met jullie mooie kindje!

  • Reageren Mara 21 augustus 2017

    Gefeliciteerd met je prachtige zoon. Wat een wonder… Ik ben zo blij dat er mensen zijn die het zien als een groot geschenk…. want dat is het gewoon…

  • Reageren Bregje 21 augustus 2017

    En of de ooievaar een perfect huis heeft gekozen voor jullie lieve kereltje! ❤❤
    Bregje onlangs geplaatst…Oh Happy Day #33: Minivakantie in FrankrijkMy Profile

  • Reageren Malou 21 augustus 2017

    Geweldig hoe je erover schrijft! ❤
    Malou onlangs geplaatst…En toen sloot Nomi zichzelf op..My Profile

  • Reageren Jose 21 augustus 2017

    Prachtig geschreven! En zo is ‘t!

  • Reageren Janske 21 augustus 2017

    Ik ben het helemaal met je eens. Hij heeft inderdaad het perfecte gezin “gekozen”…heerlijk mannetje!

  • Reageren Paula 21 augustus 2017

    😘

  • Reageren ik 21 augustus 2017

    al vind ik het best erg dat mensen dit afvragen maar dat ze het druven te vragen ik geef toe toen ik het las van jullie prachtige mooi zoon dacht ik wel even wat moeten jullie geschrokken zijn met dit nieuws maar nu naar dit verhaal nee hij is bij jullie op de goed plek een warm thuis waar die met volle liefde word opgegroeid net als Jim veel geluk met jullie ptachtig kinderen en wie weet ooit nog eens een meisje 😘

  • Reageren Annemarie (van Steven) 21 augustus 2017

    Wat een mooi stuk Elisabeth! Want ja, ik behoorde stiekem ook bij de mensen die me dat afvroeg. Maar wat weet je dat ontzettend goed te verwoorden en ontkrachten. Gefeliciteerd met jullie perfecte zoon!

  • Reageren Wilma 21 augustus 2017

    Ik zou het ook absoluut niet doen. Kijk hoe lief hij is, zou je dat willen missen nee toch?! Het is toch als nog jouw kindje en heeft ook het recht op een mooi leven met een papa en mama. Ik ben heel blij dat hij bij jullie geboren is <3

  • Reageren Kimberley van Gewoon Wij 21 augustus 2017

    Oooh wat ben ik blij dit te lezen. Ik heb hem bij ons vierde kindje om exact dezelfde redenen niet laten doen. Het enige waar mensen me bij een eventueel volgende over laten twijfelen is het ‘voorbereid’ zijn. Na dit te lezen sta ik weer helemaal achter onze beslissing die we bij de vierde namen en bij een eventueel vijfde zullen we het zeker weer zo doen.

    Dankjewel voor je mooi uitgelegde post!
    Kimberley van Gewoon Wij onlangs geplaatst…Thuisonderwijsdagboek week 3My Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge