24 juni 2016

Waarom ik trots ben dat ik een loedermoeder ben

Ik voel me helemaal geen loedermoeder. Dus. Al realiseer ik me dat ik dat waarschijnlijk wél ben… Althans in de ogen van veel mensen. En dan met name andere moeders. Want als er iets is dat vrouwen goed doen, is dat het oordelen over, en het veroordelen van andere vrouwen. 🙂

loedermoeder diner

Een paar maanden geleden kreeg ik de uitnodiging om het loedermoederdiner bij te wonen. Ik kan je vertellen dat ik me zelden trotser heb gevoeld. Want hoewel ik mezelf absoluut geen loedermoeder vind, beschouw ik het als het grootst mogelijke compliment als anderen me er wel één vinden.

Het loedermoederdiner

Afgelopen dinsdag was het zover. Om zeven uur werden we verwacht bij café restaurant Carels in de Pijp. Als een overenthousiaste stuiterbal kwam ik aan om eindelijk die andere loedermoeders, die ik alleen van online kende, in het echt te ontmoeten. Organisatoren Sharon (volgens mij dé opperloedermoeder), Melissa (die twee straten verderop van me woont, maar ik nog nooit ontmoet had) en Pauline (bij jullie bekend van dit gastblog), heetten me welkom. Andere aanwezige loedermoeders waren Bregje (om wie ik regelmatig dubbel lig), Linda (die ik zelf dus nooooooit loedermoeder zou noemen, maar wie ik wel supergezellig vond), Joyce (werkende loedermoeder), Lisette (met haar hilarische brieven aan Sylvie Meis) en Marieska (die ik nog niet kende maar zeker ga volgen).

Ziehier de sfeerimpressie die de dames van loedermoeder.nl hebben gemaakt.

We staan in de krant!

Behalve dat het ontzettend gezellig was, we een goodie bag kregen waar je u tegen kunt zeggen, en we een ontzettend informatieve presentatie kregen van bol.com, was er ook een ‘echte’ journalist aanwezig. Parool journalist Hans van der Beek van de rubriek Schuim woont vijf keer per week een feestje bij en schrijft daar verslag van. (Lees zijn loedermoederverslag hier.)

Hij wilde natuurlijk onze grootste loedermoederverhalen horen. Ik bekende eerlijk dat ik mezelf geen loedermoeder vond, maar gaf ter illustratie hoe mijn middag verlopen was. Om een uur of vier kreeg ik honger en wilde ik een zak chips open trekken. Mijn zoontje was erbij, en ik ben niet zo iemand die dat dan sneaky achter zijn rug om gaat doen. We hebben daarom samen voor de tv (Zapp Xtra) een zak chips leeggegeten.

In ‘my defense’, ik heb er een soort educatieve activiteit van gemaakt. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om Jim chipjes te leren dippen in crème fraîche. Erg goed voor de fijne motoriek, waren ook de andere loedermoeders het met me eens. Dat Jim de chips eigenlijk helemaal niet zo lekker vond en ze vooral gebruikte om crème fraîche af te likken heb ik er niet bij verteld. Ik denk dat hij in totaal zo’n tien chipjes gegeten heeft. En van papa heb ik vernomen dat hij zijn bordje ’s avonds meer dan leeggegeten heeft. Maar goed, dat maakte het verhaal ietsjes minder loedermoederig, dus heb ik het maar achterwege gelaten.

Oproep loedermoederverhalen

Heb jij nou ook een dergelijk mooi loedermoederverhaal dat je graag kwijt wil? Stuur het dan in. Later dit jaar is de ‘Loedermoeder van het jaar verkiezing’. Een eretitel die elke ‘echte’ loedermoeder begeert natuurlijk.

Het woord loedermoeder staat niet in het woordenboek

Zoals ik al zei voel ik me geen loedermoeder. Ik weet dan anderen mij vaak een loedermoeder vinden, maar wat daar nou precies de reden voor is weet ik eigenlijk niet. Ik vroeg de dames van de organisatie daarom hoe ze er nou bij gekomen waren ons (mij) uit te nodigen. Grappige was dat zij ook niet precies konden zeggen waarom. Behalve dan dat ze mij een ontzettende loedermoeder vonden, en dat ik toch zeker wel het ergste loedermoederverhaal had net. (True.)

Wel wisten ze me te vertellen dat, tot mijn grote verbazing, loedermoeder niet in het woordenboek staat. Er is dus geen officiële definitie. Iets waar wij verandering in willen brengen: loedermoeder moet in de van Dale komen. Daarvoor moet het gebruikt worden in de geschreven pers (dat is nu dus gelukt) en moet iedereen het gaan gebruiken. En veel!

Maar wat is dan de definitie van loedermoeder?

Lees wat volgens mij de definitie van loedermoeder is hier: De definitie van loedermoeder

 

Tot slot

Hans van der Beek concludeerde niet voor niets zijn column:

Ik opper: “Loedervaders bestaan niet. Want elke vader is een loedervader, ze zitten er alleen niet mee.” Peltenburg laat een appje zien van haar man, thuis met twee kinderen. Geen tekst, alleen een stil­leven van een fles bier, een pot mayonaise en een zak diepvriespatat. Juist. Bij mij thuis heette dat gewoon: mannenavond.

 

 

Dat is wat het loedermoederschap voor mij inhoudt. En ik ben dus heel trots dat ik mezelf een loedermoeder mag noemen. Wat is voor jou de definitie van loedermoeder? En welke loedermoedertrekjes heb jij?

 

Greep dit artikel je diep aan? In positieve of negatieve zin? Lees dan vooral ook:

Wat zullen de buren wel niet denken?!

 

Vorige post Volgende post

20 reacties

  • Reageren Ilse 13 juli 2016

    Jaaaa, eindelijk weet ik wat het begrip ‘loedermoeder’ inhoudt en kan ik toch wel duidelijk stellen dat ik daar ook bij hoor… Love my kids, maar ik zou soms bijvoorbeeld willen dat ik een extra appartementje in een stad had waar ik dan HELEMAAL ALLEEN een paar dagen zou kunnen verblijven… En dat van die chips heb ik ook wel eens gedaan. Maar dat vertelde ik dan weer niet aan mijn man. Wat moet hij daar wel niet van denken ;-)?

  • Reageren Jacqueline 26 juni 2016

    Hmmm… ja, ik vind hier wel iets van. Maar ben nu in de sportschool en dat typt wat lastig. Ik kom er nog wel wat uitgebreider op terug, maar ik kan zelf niet zo achter de term loedermoeder staan. Wat bij de andere reacties ook al geschreven is: we zijn allemaal moeder. Waarom dat onderscheid maken en waarom dan met zo’n scheldwoord?

    • Reageren Jacqueline 26 juni 2016

      Ok en eenmaal achter mijn laptop bleef ik maar tikken, haha! Het heeft uiteindelijk tot een blogpost geleid, ik ga ‘m woensdag plaatsen en zet er een linkje in naar jouw blogpost hier (want ook al kan ik me niet in de term vinden, ik vind wel dat je jouw kant duidelijk beschrijft).
      Jacqueline onlangs geplaatst…7 lessen die ik van mijn ouders leerdeMy Profile

      • Reageren Elisabeth 27 juni 2016

        Is goed Jacqueline! Ik ben benieuwd en ga hem zeker lezen.

  • Reageren MetMirjam 26 juni 2016

    Heerlijk om te lezen! Ik heb zelf altijd de humor in het woord gezien, dus ik kijk een beetje op van de negatieve reacties..
    MetMirjam onlangs geplaatst…Naar het consultatiebureau met een 2 jarige peuterMy Profile

  • Reageren Tikva 26 juni 2016

    Ik moet zeggen dat ik loedermoeder echt heel negatief vind klinken. Een slechten, nare persoon, achter de ellebogen een echt loeder die dan toevallig moeder is. Jij ervaart het misschien niet zo maar ik vraag we wel af mama’s die geen blogger zijn denken als ze zo’n term horen en het niet net zoals ik zou het echt vreselijk zouden vinden om met zo’n term geassocieerd te worden. Ik doe heel vaak dingen zelf, even een avondje weg zelfs en weekje in mijn eentje, en opgeruimd is het ook niet altijd, soms ga ik niet met Isis naar de speeltuin maar laat ik haar in de tuin spelen omdat ik een blog af wil maken. Dat noem ik alleen een gelukkige moeder, een gelukkig kind. Bovendien ben ik toch niet allen moeder maar ook gewoon zelf een persoon.

    • Reageren Elisabeth 26 juni 2016

      Dat is het precies Tikva. Wat loedermoeder precies betekent zit in iemands hoofd. Als mensen mij een loedermoeder vinden zegt dat zus meer over hun, niet over mij. Ik hou van positiviteit, niet negativiteit.

  • Reageren Marianne 25 juni 2016

    Loedermoeder zou ik mezelf inderdaad niet noemen omdat het negatief klinkt, maar ik vrees dat sommige mensen me wel zo zouden noemen. Bij zoonlief nummer 1 heb ik smetvrees opgelopen in m’n zwangerschap, die na de bevalling alleen maar erger werd. De hele dag was ik m’n huis aan t poetsen, zoonlief z’n handjes en toet aan het wassen en eten mocht ik alleen maar zelf bereiden.. Je weet maar nooit of een ander wel hygiënisch genoeg te werk is gegaan. Maar genieten de eerste jaren, nee niet echt. Ik was drukker met poetsen dan met het geven van echte aandacht aan mijn zoontje en aan mezelf kwam ik al helemaal toe. In mijn zwangerschap van zoonlief 2 de nodige maatregelen genomen om dat neurotische gedrag bij nummer 2 te voorkomen. Met een geweldig resultaat. Misschien wel ietsje te.. Mijn huis heeft er de afgelopen tijd niet uit gezien, moeders en schoonmoeder betrap ik er steeds vaker op dat ze tijdens het oppassen stiekem wat huishoudelijke klusjes klaren.. Mijn keukenkastjes zijn ineens weer schoon, de strijk was laatst in eens bij en de spuugdoekjes, hydrofiele luiers en slabben liggen ineens op keurige stapeltjes. Sinds de jongste kruipt ben ik vooral druk met hem op te vangen als hij wil gaan staan, voorkomen dat hij bepaalde dingen in stopcontacten, de dvd-speler of confectorput stopt en met stofzuigen en dweilen, zodat hij aan het einde van de dag niet helemaal zwart is. Ook was de vaatwasser stuk en heb ik moeten afwassen, dus ja, dan blijft er weinig tijd over voor andere huishoudelijke klusjes. Ik vrees dat dit het eerste teken is van loedermoederschap. Vorig weekend ben ik 2 avonden met vriendinnen op stap geweest en heb ik de zaterdag en zondag de halve dag op bed gelegen. Gelukkig had ik vast een vaderdag cadeautje ingeslagen en mijn oudste zoontje verteld waar het cadeau lag en dat hij het zelf vast aan papa mocht geven. En dit weekend is het weer raak, misschien wel het toppunt van loedermoederschap.. Opa en oma logeren een weekendje in ons huis om op de kids te passen en mijn vriend ik zitten nu heerlijk in een hotel aan zee. Lekker eten, drinken, naar de beautysalon, shoppen en heel veel luieren. Tuurlijk mis ik de kids als ik even wat voor mezelf doe en moet ik even slikken als ik onverwachts visite krijg, terwijl de hele woonkamer ontploft is. Maar ik vind dat ik, doordat ik nu goed in m’n vel zit, een veel betere moeder ben. Ik heb zoveel meer energie waardoor ik als ik met de kids ben ook echt bewust met ze speel, knuffel en lol heb. Ook heb ik veel meer geduld, kan ik beter relativeren en maak ik niet overal een punt van. Als de oudste een stuiterbui heeft en z’n energie kwijt moet door door de kamer te razen en over de bank springen, dan laat ik m. Met 5 minuten is het weer voorbij en heb ik weer een vrolijk en relaxed mannetje, in plaats van dat we een uur een strijd hebben die we allebei niet winnen en allebei chagrijnig zijn. Als de jongste ’s nachts 5 x wakker wordt ga ik de strijd niet aan om ‘m in zijn eigen bedje te laten slapen, maar neem ik ‘m lekker bij me in bed. Oké, niet helemaal pedagogisch verantwoord, we willen niet dat hij tot z’n 10e bij ons in bed slaapt, maar voor nu is het de oplossing om allebei aan de nodige uurtjes slaap te komen. Ik denk inderdaad dat ik tot de categorie loedermoeders behoor En nu ik er goed over nadenk realiseer ik me dat ik hier trots op mag zijn. Een gelukkig gezin, waarin iedereen zich (even) happy voelt is toch waar iedere moeder van droomt!

    • Reageren Elisabeth 25 juni 2016

      Goedzo!! Zolang jeje niks van die term aantrekt is t helemaal prima toch?

  • Reageren resarcle 25 juni 2016

    Hihihi, goed voor de fijne motoriek. Geweldig!

  • Reageren Nicole @ Everyday-Life.nl 25 juni 2016

    Ik heb het helemaal doorgelezen, maar snap het nog steeds niet helemaal. Je zegt zelf al dat het woord loedermoeder een negatieve klank heeft. Sterker nog, ‘loeder’ is gewoon een scheldwoord. Waarom wil je jezelf in hemelsnaam associëren met iets waar een scheldwoord in zit?

    Ook het artikel in de krant heb ik helemaal gelezen, tot aan de conclusie van de auteur aan toe. Maar waarom dat artikel met trots wordt gedeeld is me echt een raadsel. Ik zou me kapot schamen als ik zo in de krant zou staan. Jij/jullie zien er misschien geen kwaad in, maar vergis je niet, zoiets creëert wel een bepaald beeld en dat artikel is dus altijd terug te vinden. Ondanks dat jullie er geen kwaad in zien, betekent niet dat het ook daadwerkelijk geen kwaad doet. Voortaan als je jouw naam (of van je medeloedermoeders) intypt op google, kom je op dat artikel. Jij weet de context en de achtergrond van je verhaal, maar de gemiddelde lezer niet. Dat geldt dus ook voor eventuele toekomstige werkgevers of noem maar op. Waarom ben je trots op iets waar je in zo’n slecht daglicht staat?

    Dat gepronk met al die ‘slechte’ daden als moeder, waarom is dat nodig? We zijn toch allemaal moeders die ook maar ons best doen en er wat van proberen te maken? Waarom moet er zo gepronkt worden met ‘kijk mij eens slecht doen’. Ik ben ook niet voor ‘kijk mij eens perfect zijn’, begrijp me niet verkeerd. Ik ben blijkbaar voor de middenweg 😉

    • Reageren Elisabeth 25 juni 2016

      Omdat die negativiteit dus in het hoofd van de ander zit, en niet in mij. Ik noem mezelf geen loedermoeder, dat doen anderen. En daarmee zegt het veel meer over hun dan over mij.

  • Reageren Jolanda 25 juni 2016

    Ik zou zo graag af en toe een loedermoeder willen zijn. Maar dat loslaten vind ik nog wel erg lastig. Al hoe wel ik me vandaag wel een beetje zo gedraag. Normaal zit op zaterdag mijn huis vol spelende kinderen. Vandaag na een rot week kon ik dat er even niet bij hebben. Dus oudste(7) speelt nu buiten in de regen met een vriendje en de jongste (5)zit te knutselen bij de buren met de buurmeisjes.
    Misschien is het me vandaag dan toch gelukt….

    • Reageren Elisabeth 25 juni 2016

      Nou Jolanda je bent in elk geval op de goede weg. Het is echt gelukt als je je realiseert dat je kids net zo happy zijn nu en je je niet schuldig voelt!

  • Reageren Marguerita 25 juni 2016

    Heerlijk verhaal, ik voel me helemaal thuis in de term 🙂
    Marguerita onlangs geplaatst…Loedermoedermomentje: het stoepkrijtkapselMy Profile

  • Reageren Mama Lifestyle Blog 24 juni 2016

    Vooruit dan maar. Artikel staat gepland. There’s no way back ?

  • Reageren Ramona (Kijk, mama!) 24 juni 2016

    Haha, wat sterk! Helemaal met je eens. Afgelopen woensdag zette ik baby en broers achter de patat en tablets in een sportcafé om het afzwemmen van oudste af te wachten en te overleven die middag. Ik voelde me op en top loedermoeder 😀

  • Reageren loedermoeder 24 juni 2016

    Kijk Elisabeth, jij begrijpt het helemaal!

  • Reageren Mama Lifestyle Blog 24 juni 2016

    Wat gezellig zo’n loedermoederdiner! Ik hoop de komende periode meer een loedermoeder te worden. Mijn huis is nooit aan kant en schoon dus daarmee scoor ik al wat punten op de loedermoederladder. Nu nog wat meer tijd in mezelf investeren. Stap 1 is al gezet en stap 2 ben ik aan het zetten. Stap 2 is een stap waar ik veel moeite mee heb, maar wat goed is voor mij, maar ook wel een soort afscheid en loslaten. Mysterieus he? Ik wil nog niet teveel verklappen, want morgen verschijnt een artikel hierover op mijn site. Als ik het durf tenminste, want eenmaal geplaatst is er geen weg meer terug.
    Mama Lifestyle Blog onlangs geplaatst…Rust, reinheid en regelmaat bieden aan mijn kinderen: hoe doe ik dat?My Profile

    • Reageren Elisabeth 24 juni 2016

      Gewoon plaatsen! Zie het als empowerment.

    Laat een reactie achter

    CommentLuv badge