13 maart 2016

Waar ik tegen opzie bij een volgende zwangerschap

Als je vaker mijn blog leest weet je, ik ben heel open over zwanger worden en zijn. Dat kondigde ik alweer bijna een half jaar geleden aan in dit artikel, maar ik heb nog geen blijde aankondiging gedaan. Ik schreef zelfs dit artikel om te vertellen dat het tot op heden nog niet gelukt was. Ook nu is het nog niet gelukt. Eerlijk gezegd twijfel ik op het moment zelfs of er wel een volgende zwangerschap komt. Niet omdat het misschien niet zou lukken, tenminste, ik hoop echt dat het ons gegund is, maar omdat er op het moment nogal wat dingen zijn waar ik tegenop zie bij een volgende zwangerschap. Mijn vorige zwangerschap was relatief makkelijk, en mijn bevalling was al helemaal een droom. Ik ben echter bang dat dit bij een volgende niet zo zal zijn. Dit zijn de dingen waar ik tegenop zie bij een volgende zwangerschap.

facebook buikfoto zwanger

Misselijkheid

Toen ik zwanger was van Jim had ik geen extreme last van misselijkheid. Tenminste, mits ik ieder uur maar iets at. Zolang ik dat deed was het weeïge gevoel in mijn maag te overzien. Sinds Jim geboren is merk ik dat ik vaak genoeg gewoon vergeet te eten. Gewoon omdat ik druk ben met hem. Zorgen dat hij ontbijt, eet, speelt, slaapt. En als ik tijd voor mezelf heb heb ik geen trek. Ik denk daarom dat het best een probleem zal worden als ik weer dezelfde soort misselijkheid krijg. En ik moet toegeven dat ik daar best een beetje tegenop zie.

Bekkenpijn

Tijdens mijn vorige zwangerschap had ik al vrij snel last van bekkenpijn. Ik wist eerst  niet dat het dat was, ik had gewoon pijn in mijn stuitje en in mijn schaambeen. Ik dacht dat ik hard op mijn kont gevallen was ofzo! Toen ik het Googelde kwam ik erachter dat het er allemaal bij hoort. Ik koos ervoor om door te bikkelen en niet naar fysiotherapie te gaan. Dat was geen goeie beslissing. Uiteindelijk ben ik tien weken na de bevalling begonnen, want de pijn ging maar niet weg. Dat heeft wel enigszins geholpen, maar heel soms als ik lang loop en moet tillen heb ik nog steeds last van mijn schaambeen.  Ik ben bang dat als ik weer zwanger ben ik weer bekkenpijn zal krijgen. En deze keer kan ik niet zomaar stoppen met tillen of traplopen. Dat werkt niet met een kleine dreumes of peuter.

Kortademigheid

De laatste weken dat ik zwanger was had ik soms wat last met diep ademhalen. Het was allemaal heel goed te overzien hoor, maar ik ben bang dat het bij een volgende zwangerschap niet zo zal zijn. In het afgelopen jaar ben ik er namelijk achter gekomen dat ik een erfelijke leveraandoening heb. Deze beschreef ik een klein jaar geleden al op mijn blog, ik hoopte toen dat het allemaal wel mee zou vallen. Helaas is gebleken dat mijn lever erg snel groeit. Zo snel zelfs, dat ik nu zonder zwangere buik soms al kortademig ben. Dit komt door hetzelfde principe, mijn longen worden naar boven geduwd, alleen door mijn lever in plaats van mijn baarmoeder. Ik ben best bang voor het effect dat een hoogzwangere buik daar nog eens bij zou hebben. Dat wordt vast niet fijn.

Maagzuur

Ook van maagzuur had ik niet zo heel veel last, maar ook dat zal heel waarschijnlijk volgende keer anders zijn. Als de leverarts mijn buik nu voelt en bekijkt met het echoapparaat is hij erg verbaasd dat ik geen last heb van maagzuur en oprispingen. Hij waarschuwt dat dat misschien wel gaat komen, binnenkort. En dan ben ik nog niet eens zwanger! Best een eng idee vind ik het daarom.

Ingeleide bevalling

Natuurlijk heb ik gevraagd aan mijn arts of ik wel zwanger kan worden en wat de gevolgen zouden zijn. Hij zegt dat hij het zeker niet wil afraden, maar dat ik rekening moet houden met extra ongemakken zoals kortademigheid en maagproblemen. Hij kan zich zelfs goed voorstellen dat de veerloskundige of gynaecoloog met 36 of 37 weken aanraadt om de bevalling in te leiden. Natuurlijk in overleg met mij, maar als ik echt van die ernstige kwalen heb kan ik me goed voorstellen dat ik daarvoor zal gaan. Weeënopwekkers lijken me echter écht geen pretje…

Bevallen in het ziekenhuis

Of ik nou kies voor een ingeleide bevalling of om te wachten tot die vanzelf op gang komt, het is waarschijnlijk dat de verloskundige me al vrij snel door zal verwijzen naar de gynaecoloog. Thuis bevallen zit er waarschijnlijk dus niet in voor mij. Ik heb echt een beetje een horror voorstelling van ziekenhuizen als het gaat om bevallingen. Ik heb echt het gevoel dat je daar niet rustig je weeën op kan vangen en dat ze veel te snel ingrijpen met inknippen en vacuümpompen en dergelijke. Het enige positieve dat ik er aan zou kunnen bedenken is een geboortebad. Maar ook dat kan waarschijnlijk niet als ik bij de gynaecoloog moet bevallen. Dit lijkt misschien een beetje een zeurreden, maar voor mij is dit dus echt de belangrijkste. Ik wil zó graag net als bij Jim weer zo relaxed thuis bevallen…

En nu?

Op het moment is het zo slecht gesteld met mijn lever dat ik heb besloten even te stoppen met proberen zwanger te worden. Mijn lever is sterk gegroeid sinds Jim’s geboorte. Van een harde plek in mijn buik waar mijn lever zat, is die gegaan naar een bolle buik ter grootte van 6 maanden zwangerschap, alleen rechtsboven in mijn buik in plaats van onder in het midden. Op het moment is mijn leverarts aan het bekijken of er iets aan te doen is. Ik heb pas een nieuwe CT-scan gehad en hij gaat overleggen met de radioloog, chirurg en andere leverartsen wat de opties zijn. Misschien een operatie, misschien medicijnen. Hoe dan ook lijkt het de enige mogelijkheid om een zwangerschap tenminste een half jaar tot een jaar uit te stellen. En ook dan zijn er geen garanties dan mijn lever kleiner is geworden.

Ik heb er vrede mee

Ik vind het heel jammer, maar op het moment heb ik er vrede mee. Nu even geen zwangerschap. Misschien volgend jaar, dat hoop ik echt. Ik zou het niet leuk vinden als Jim geen broertje of zusje krijgt namelijk. Zit het er niet in dan zit het er niet in, maar ik blijf nog even hopen.

 

Mijn situatie is natuurlijk een beetje extreem, maar waar zien jullie het meeste tegenop bij een eventuele volgende zwangerschap?

 

 

 

Vorige post Volgende post

9 reacties

  • Reageren Tessa 15 maart 2016

    Jeetje wat vervelend van je lever! Hopelijk valt er iets aan te doen zodat jullie je wens voor een tweede kunnen waarmaken!

    Ik zie ook op tegen een tweede zwangerschap. De misselijkheid zoals je beschrijft is heel herkenbaar. Maagzuur had ik heel veel last van en kijk ik niet naar uit bij een tweede keer. En ik had met 12 weken al harde buiken wat later leidde tot bedrust en een ziekenhuisopname (uiteindelijk niks aan de hand gelukkig). Verder ben ik gewoon niet zo goed in zwanger zijn, haha.

    Wel wil ik graag ooit weer een keer bevallen! In het ziekenhuis, dat vond ik juist heel fijn. De gyn was super en greep echt niet zomaar in, alles werd eerst overlegd / gemeld.

  • Reageren Sanne Marlijn 15 maart 2016

    Jeetje Elisabeth wat heftig om dit te moeten lezen.. Ik hoop dat jou volgend jaar een goede en gezonde zwangerschap gegund is! Maar gezondheid natuurlijk voor alles. X

  • Reageren Daphne 15 maart 2016

    Er zijn echt wel veel dingetjes die ik herken. Zelf ben ik er ook een beetje bang voor, gewoon je weet nu wat het is en het gaat niet worden als de eerste. Alleen was mijn moeder toen ook opeens ernstig ziek dus niks gezelligheid en keuvelen. Veel stress, maagzuur en gereis. Deze keer gaat het stiekem misschien wel rustiger worden, ondanks dat er een klein mannetje bij is. Gek he? Al staat er nog niks in de planning. Ik ben nog steeds aan het bijkomen.
    Daphne onlangs geplaatst…BloemkoolschotelMy Profile

  • Reageren Nicole 14 maart 2016

    Vrijwel alle dingen die je noemt heb ik mee te maken gehad. Dus waar ik tegenop zie is dat het allemaal nog eens zo gebeurd of erger..

    Wat naar trouwens van je lever maar goed dat je het zwanger worden dus even hebt “uitgesteld”

    • Reageren Elisabeth 14 maart 2016

      Ja eigenlijk wel hè? Maar ik voel me soms n btje een zeur, want eigenlijk heb ik niks om over te klagen gehad dus….

  • Reageren demallemolenmoeder 14 maart 2016

    Ik zie erg tegen de medische molen op om zwanger te kunnen worden. En vooral nu ik een dochter ben en dit zeker ook invloed op haar leven zal hebben.
    demallemolenmoeder onlangs geplaatst…Kinderfysiotherapie ( De Kinderpraktijk)My Profile

  • Reageren Paula 13 maart 2016

    Hè Elisabeth, niet fijn op je verhaal te lezen. Ik hoop dat de ‘medici’ iets voor je kunnen betekenen ?

  • Reageren Mathiske's mama blog 13 maart 2016

    Het riedeltje om zwanger te worden, huisarts, fertiliteits arts, hormonen, terugplaatsing, wachten enz enz en dan de misselijkheid en de maagzuur het vervelendst

  • Reageren José 13 maart 2016

    Heftig joh, dat de groei van je lever zo snel gaat! Hoop dat jullie over een jaartje alsnog weer voor een tweede kindje kunnen gaan. Wel fijn dat je er vrede mee hebt!

    Ik kijk best wel op tegen zwanger zijn terwijl er een kleine rondhuppelt. Lijkt me onwijs zwaar wanneer je misselijk bent of maar weinig energie hebt. Bij de zwangerschap van dochterlief was ik nog al moe de eerste en laatste weken en vooral de laatste weken lag ik lekker veel op bed. Dat kan bij een volgende zwangerschap natuurlijk niet!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Populaire berichten

    Follow