14 februari 2016

Opeens een koortsstuip…

Een koortsstuip, ik wist wat het was, en toch schrok ik.

 

Lees hier wat een koortsstuip is en wat je moet doen. (website Rode Kruis)

 

Zaterdag begon heel normaal. Rogier moest werken, ik had weekend en ging samen met Jim wat boodschapjes doen. Bij het Kruidvat waren de Zwitsal billendoekjes in de aanbieding, dus ik laadde de kinderwagen vol en na nog een bezoekje aan de Appie gingen we weer naar huis. Toen we thuis waren was Jim een beetje moe en huilerig. Snel lunchen en dan naar bed dus, dacht ik, ook al was het pas half twaalf. Jim at niet zoveel, maar dat is wel vaker als hij moe is, haalt hij later wel weer in.

Hij ging zonder moeilijk doen slapen en werd pas na ruim drie uur slapen weer wakker. Langer dan normaal, maar ook dat komt wel vaker voor. We dronken een kopje thee en sopten wat koekjes, maar Jim bleef huilerig en hangerig. Ook voelde hij een beetje warm aan, verhoging. Ik heb de tv maar aangezet en we hebben samen een beetje op de bank gehangen. Het leek me het beste om hem weer snel naar bedje te brengen, dus om half vijf gaf ik al zijn avondeten. Daar wilde hij maar een paar hapjes van, maar een sinaasappeltje lustte hij wel. Om half zes bracht ik hem weer naar zijn bedje. Zijn trappelzak was nog niet droog, die had ik net gewassen vandaag, maar hij had een warm huispak aan dus zo heb ik hem gewoon in bed gelegd.

Hij ging gelukkig meteen weer slapen, blijkbaar had hij het nodig. Ik smste Rogier dat Jim zich ziekjes voelde en ik ging even een beetje tv kijken. Om zeven uur werd Jim weer wakker, ik hoorde hem zachtjes een beetje huilen. Normaal gesproken laat ik hem dan liggen en valt hij na en paar minuutjes weer in slaap, maar hij had nog geen avondeten gehad. Daarom liep ik naar boven om hem weer even uit bed te halen.

Toen ik zijn kamertje binnenkwam lag hij op zijn buik en maakte hij een heel zielig huilgeluid. Ik zei: “O mopje, lig je niet lekker” en ik pakte hem op. Hij was zo stijf als een plank, en was aan het stuiptrekken. Hij voelde knetterheet aan, dus ik wist het meteen: koortsstuip.

Mijn schoonzusje had me eens verteld over de keer dat haar andere neefje een koortsstuip had, dus ik wist dat het kon gebeuren. Ik wist daarom ook dat het regelmatig voorkomt bij jonge kinderen en dat het in principe geen kwaad kan. Maar toch schrok ik ontzettend. En ik wist ook niet wat ik moest doen.

Ik heb hem op getild en probeerde hem te sussen, maar dat werkte niet. Dus ik heb hem op het aankleedkussen gelegd en heb snel nagedacht: wel of niet 112 bellen? Ik had het idee dat de stuipen erger leken te worden, en Jim stopte met geluid maken, dus ik heb het wel gedaan. Inmiddels was ik natuurlijk zwaar aan het janken, dus ik moest drie keer mijn adres zeggen voor ze het verstonden. Inmiddels werd Jim een beetje blauw om zijn mond, maar de mevrouw aan de lijn stelde me gerust dat er hulp aankwam.

Gelukkig stopte het stuiptrekken toen en begon Jim heel hard te huilen. Hij was nog wel helemaal slap, maar als een baby zo hard huilt is het meestal wel een goed teken. Hij schreeuwde zo hard dat ik niks meer verstond van wat de mevrouw zei. Vaag hoorde ik ergens dat ik de voordeur vast open moest zetten. Dus ik heb Jim opgetild en mee naar beneden genomen. En ik heb alle kussens van de hoekbank afgegooid en hem in het hoekje gelegd. Toen heb ik de voordeur open gezet en ben ik naast hem gaan zitten. Hij was nog steeds helemaal slap, had wel zijn ogen open maar keek in het niets. Hij huilde nog wel, maar gelukkig niet zo hard meer.

De ambulance was er echt heel snel en ze gingen me allemaal vragen stellen. Wat er precies was gebeurd, hoe lang het duurde (geen idee), hoeveel koorts hij had (geen idee!). Samen maakten we de schatting van maximaal drie minuten en toen we zijn temperatuur opnamen bleek die 40,2 graden te zijn. Dat vond ik geen verrassing, hij was zo heet, maar ook daar schrik je van. En je vraagt je meteen af, had ik dat moeten zien voor ik hem in bed legde? Heb ik hem te warm aangekleed in bed gelegd? De mevrouw van de ambulance vertelde me dat het haar ook een koortsstuip leek, dat je die juist vaak ziet als koorts zo snel oploopt. Ze vertelde ook dat het meestal ongevaarlijk is, maar dat ze wel alle kinderen meenemen naar het ziekenhuis zodat ze voor de zekerheid even nagekeken kunnen worden door de kinderarts.

selfie in het ziekenhuis eerste hulp

Selfie voor papa, om te laten zien dat het wel weer goed met ons ging

In de ambulance was Jim alweer geïnteresseerd om zich heen aan het kijken, dus toen was ik over mijn paniek heen. Bij de spoedpost kwamen we op de kinderkamer te liggen. De kamer werd in tweeën gesplitst met een gordijn, want er kwam nog een kindje aan. Er was een hele gezellige ziekenbroeder, die het maar druk had met twee patiëntjes in één keer, maar toch aardig bleef. En toen moesten we wachten op de kinderarts. Ondertussen smste ik mijn broer en schoonzus, want van haar wist ik wat het was natuurlijk. Ook smste ik papa, zodat hij niet thuiskwam van zijn werk in een leeg huis en niet snapte waar we waren.

Het ging allemaal heel snel, eerst kwam de co-assistent en toen de kinderarts zelf. Jim werd helemaal nagekeken, maar ze konden niks vinden wat ineens die koorts veroorzaakte. Geen infectie aan de pas gecorrigeerde piemel, geen infectie aan zijn eczeem dat sinds een paar dagen ineens heel hevig was geworden, schone longetjes en schone oortjes. Alleen een beetje een loopneus, dus blijkbaar had hij een virusje opgepikt. Ik was nog bang dat hij misschien blaasontsteking had, maar daar hoefde ik me geen zorgen over te maken zei de arts. We moesten wel weer naar de huisarts met die eczeem en waarschijnlijk naar de dermatoloog.

Ik kreeg nogmaals uitgelegd dat een koortsstuip niet erg is, zolang deze minder dan vijf minuten duurt en slechts één keer per 24 uur voorkomt. Ook kregen we een folder waarin staat wat je moet doen als je kindje een koortsstuip krijgt en een medicijn voor het geval het nog een keer zou gebeuren en langer dan vijf minuten zou duren. En toen was het half negen en mochten we weer naar huis…

Mijn ouders kwamen ons ophalen met de auto, en toen we thuiskwamen ging Jim weer naar bed. Iets minder warm aangekleed en in een dunnen trappelzak. Hij had nog 39,8 graden koorts, maar voelde zich al wel wat beter. Hij is één keer wakker geweest en toen ben ik natuurlijk gaan kijken wat er was, maar hij had niet nog een koortsstuip. Om half zes ’s ochtends vond hij het genoeg en wilde hij niet meer slapen. We hebben hem bij ons in bed genomen (niet onder de dekens), maar slapen zat er echt niet meer in. We zijn maar een beetje gaan spelen en knuffelen en om half negen uit bed gegaan. Toen had hij 36,2. Geen koorts meer dus, niet eens verhoging….

 

 

Ik moet er echt niet aan denken dat ik niet had geweten wat een koortsstuip was, dan was ik zo erg in paniek geraakt… Hadden jullie wel eens van een koortsstuip gehoord?

 

 

 

 

Vorige post Volgende post

25 reacties

  • Reageren lucc 8 maart 2016

    Ja meerdere keren meegemaakt.. 2x ziekenhuisopname omdat bij mijn kleine man de stuipen vaak langer duren dan 5 min en er vaak nog 1 of 2 op volgen.. epilepsie gelukkig uitgesloten. Naarmate je t vaker hebt zien gebeuren weet je beter wat te doen

  • Reageren Saskia 2 maart 2016

    Wat een bekend verhaal. Ik lees het met teanen in mijn ogen. Ik was ook alleen thuis en mijn zoontje was ook de hele dag al niet lekker. Het ene moment spelen en het andere als een duf vogeltje bij mij op schoot. Op een gegeven moment zat hij bij mij op schoot en toen schoot zijn lijf in een stuip. Zijn armen boven zijn hoofd naar achter, ogen helemaal weggedraaid, schuimbekken en hij liep blauw aan. Ik heb in lichte paniek 112 gebeld en alleen maar gezegd mijn kind gaat dood. (weer tranen in mijn ogen nu). Ik moest hem helemaal uitkleden en koude doeken in zijn nek leggen zodat hij de warmte kwijt kon. En toen de ambulance er snel was toen brak ik. Ik ben uiteindelijk zelf naar het ziekenhuis gereden met hem en is hij onderzocht. Die nacht erna heeft hij in het campingbedje bij ons op de kamer geslapen.
    Hij heeft in totaal 5 keer een koortsstuip gehad. Waarvan 2 op 1 dag en 2 keer een stuip langer als 20 minuten. Ik hoop dat hij er nu met ruim 4,5 jaar overheen is gegroeid en dat zijn zusje geen last er van krijgt want dit is zo naar om mee te maken.
    Ik ben blij dat het weer goed gaat met je zoontje en hoop dat het eenmalig was.

  • Reageren Jacqueline 21 februari 2016

    Wij hebben bij ons beide kinderen koortstuipen meegemaakt. De oudste nu alweer 7 heeft er 2 op een avond gehad. De jongste 5 in totaal, waarvan 2 in een weekend. En geloof me, je schrikt je iedere keer te pletter. Dit went nooit! Ik moet er echt niet meer aan denken! Heel veel sterkte! En praat erover het is niet niks!

    • Reageren Joyce 25 februari 2016

      Precies de blog waar ik naar zocht. Mijn zoontje van bijna twee heeft afgelopen zondag ook een koortsstuip gehad en ons verhaal lijkt erg op dat van jullie. Wij hadden er echter nog nooit van gehoord en dachten dat onze zoon doodging. Het was doodeng om mee te maken. Wij waren al gaan reanimeren, omdat hij niet meer ademde en blauwe lippen had.
      Mijn vraag is vooral hoe kindjes dit beleven? Slaapt jouw zoon nu goed, of merk je bijv andere dingen?
      Hopelijk is het ook voor jullie eenmalig, sterkte!

      • Reageren Elisabeth 25 februari 2016

        Hoi Joyce. Dat klinkt inderdaad erg vergelijkbaar. Ik ben zó blij dat ik wist wat het was, anders was ik waarschijnlijk helemaal in paniek geraakt. Maar wat ziet het er eng uit hè… nu de koorts over is slaapt Jim gelukkig weer normaal. Voor mij was het even wennen, maar ik ben ook niet ongerust meer. Ik hoop dat het met jullie net zo gaat. Sterkte!

        • Reageren Joyce 1 maart 2016

          Hi Elizabeth!
          Fijn om te lezen dat het nu beter gaat met jullie kleintje.
          Mijn zoontje bleek uiteindelijk ook oorontsteking te hebben, maar is nu weer aardig fit.
          En, ik blijf je volgen! Leuk om te lezen.
          Groet!

          • Elisabeth 1 maart 2016

            Oh heel fijn dat het nu wat beter gaat. En ook heel fijn om te horen dat je me blijft volgen! 🙂

  • Reageren Juud 17 februari 2016

    Wat een heftig verhaal! En traumatisch voor papa en mama! Had er nog nooit van gehoord; goed om dit te lezen! Sterkte van het bijkomen van de schrik. Toch handig dat die kleintjes zich er later niets van herinneren..pfff!

  • Reageren Jess 16 februari 2016

    Brr seg, meteen even op de link geklikt. Graag weet ik toch ook wat ik moet doen. Nog nooit van gehoord en zou volledig hetzelfde hebben gereageerd. Knap dat je hierover schrijft, helpt waarschijnlijk heel wat nieuwe mama’s.

  • Reageren Vlijtig Liesje 16 februari 2016

    Wauw wat een schrik! Ik leef helemaal met je mee. Maar ik vind dat je het ontzettend goed hebt aangepakt. Goed gedaan!

  • Reageren Marjolein 15 februari 2016

    Jeetje mina, wat een schrik. Lijkt me enorm eng om.mee te maken. Durfde je nog te gaan slapen? En wat is je advies als het gebeurt?

    • Reageren Elisabeth 15 februari 2016

      Nou ik zit wel weer in die “doet ie t nog?” vibe… volgens de site vant rode kruis moet je je baby dus rustig neerleggen en 112 bellen… en de dokter zei timen. Want als t langer duurt dat 5 minuten wordt t gevaarlijk.

  • Reageren Nanouk 15 februari 2016

    Zo dat is schrikken! Wat heftig zeg! Ik had er eerlijk gezegd wel eens vaag van gehoord, maar als t zou gebeuren zou ik t echt niet herkennen en waarschijnlijk volledig in paniek raken.. Goed om te weten wat de symptomen zijn en wat we moeten doen. Nu nog even opzoeken wat koortsstuip in t Spaans is. Dikke kus en knuffel voor Jim!

  • Reageren (Lori) Mama's Jungle 15 februari 2016

    Aaahw wijffie. Zo schrikken! Gelukkig heb ik er ook wel eens over gelezen maar zou echt hetzelfde als jij reageren! Beterschap met de kleine 🙁

  • Reageren mieke 15 februari 2016

    Ik denk dat ik echt in paniek zou raken!

  • Reageren Maai 15 februari 2016

    Ja ik ken het van mijn werk maar ben heel benieuwd hoe rustig ik zou reageren als het mijn eigen kind was. Heftig om mee te maken. Liefs
    Maai onlangs geplaatst…Tag: Bloggers be likeMy Profile

  • Reageren Channa 15 februari 2016

    Jeetje, wat moet je geschrokken zijn zeg! Klinkt echt verschrikkelijk 🙁
    Channa onlangs geplaatst…Shoptip! Baby- en kinderartikelen voor een prikkie!My Profile

  • Reageren Malou 15 februari 2016

    Jeetje, dat is schrikken zeg! Ik denk dat ik behoorlijk in paniek zou raken!
    Malou onlangs geplaatst…Dagboekje #147; kiesjes, open dag en cadeautjesMy Profile

  • Reageren Paula 15 februari 2016

    Pffff, Elisabeth, wat een schrik. Ik zit met tranen in mijn ogen je verhaal te lezen.
    Heftig, maar je hebt het goed gedaan! Gelukkig gaat het weer beter! Dikke kus voor jullie!

  • Reageren Tessa 15 februari 2016

    Oh, wat ontzettend naar zeg, ik kan me zo goed voorstellen dat je je kapot bent geschrokken! Gelukkig is alles goed afgelopen en ik hoop dat het niet nog eens gebeurd. Ik had wel eens van een koortsstuip gehoord, maar wist niet echt wat het precies was tot jij het hier zo goed uitlegde. Bedankt daarvoor, mocht het dan onverhoopt toch een keertje gebeuren hier in huis dan weet ik allicht beter wat er aan de hand is (al ben ik dan waarschijnlijk nog in alle staten, eerlijk gezegd).

  • Reageren Mathiske's mama blog 15 februari 2016

    Jeetje wat schrikken!! Ik had er wel van gehoord maar nooit geweten dat dat zo heftig zou zijn. Gelukkig dat is weer snel is opgeknapt

  • Reageren José 15 februari 2016

    Wat schrikken zeg! Ik heb er wel eens van gehoord, maar wist niet precies wat je moet doen als het gebeurt. Dank voor het delen dus! Fijn dat Jim zich nu weer een stuk beter voelt!

  • Reageren Barbara 14 februari 2016

    Zo, heel fijn dat ik dit gelezen heb, want ik kende dat dus niet, en ik zit in mijn eentje met baby in het buitenland. Dus meteen de vertaling van koortsstuipen opgezocht, just in case 🙂
    Wat moet jij geschrokken zijn zeg. Goed gedaan! En vooral heel fijn dat Jim zich weer beter voelt!

  • Reageren Fleur 14 februari 2016

    Wat heftig zeg, wat zul je geschrokken zijn! Ik had er al wel eens van gehoord en wist dat het in principe onschuldig is, maar toen Kate in december koorts had, heb ik er even informatie over opgezocht zodat ik precies wist hoe het zat (we waren toen ook nog een weekendje in Duitsland namelijk). Gelukkig is er niets gebeurd. Goed dat je het deelt!
    Fleur onlangs geplaatst…Korte tips #3My Profile

  • Reageren Bregje 14 februari 2016

    Oh djiezus wat een schrik! Ik zou echt in paniek raken. Goed dat je 112 hebt gebeld hoor, die kleintjes kunnen ineens zo ziek worde . gelukkig weer fijn samen thuis!
    Bregje onlangs geplaatst…De muziek van…AnjaMy Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Populaire berichten

    Follow