8 mei 2016

Zeg ik te weinig nee tegen mijn dreumes?

Zeg ik te weinig nee tegen mijn dreumes – Ik zeg eigenlijk heel weinig nee tegen Jim. Dat heb ik vanaf het begin zo gedaan eigenlijk. Mijn redenatie was, vooral in het begin, dat hij het woord toch niet snapte. En ik kon al helemaal niet uitleggen waarom het nee was. Ik zorgde liever dat hij gewoon geen kwaad kon. Ik zorgde dat alles wat hij stuk kon maken of wat gevaarlijk voor hem was opgeborgen en buiten zijn bereik was. In de lades van de keuken waar hij bij kan liggen geen messen of anders scherpe dingen, in de kastjes onder het aanrecht staan alleen pannen en plastic schalen, en op de onderste vier planken van de servieskast staat eigenlijk bijna niks. Wat er stond hebben we langzaam naar hoger gelegen planken verhuisd. Volgens mij is er echt niks gevaarlijks waar Jim bij kan.

nee zeggen tegen dreumes

Dagelijks tafereel bij ons thuis.

En van mij mag hij dus bijna alles. Jim haalt regelmatig de keukenlades en –kastjes leeg. Hij versleept de inhoud door de hele kamer. Ík vind het niet erg. Ruim ik gewoon op zodra hij naar bedje is. In de tuin gaat het eigenlijk hetzelfde. Hij wil steeds naar buiten nu het lente wordt. Vind ik prima, ga ik gewoon met een dikke trui of jas naast hem zitten (of, zoals dit weekend in mijn bikini…). Buiten heb ik ook alles weggehaald dat gevaarlijk is voor hem. Ja, hij probeert alles te eten, dat doet een dreumes, maar ik hoef bijna nooit in te grijpen. Hij proeft zelf wel dat het niet lekker is om zand, grond of paardenbloem in zijn mond te hebben. Na een keer of drie heeft hij het wel door. Steentjes haal ik wel uit zijn mond natuurlijk. Soms wil ik natuurlijk wel dat hij iets niet doet. Of heb ik even ergens geen zin in. Als het regent dat het giet wil ik niet naar buiten. Dan leidt ik hem af en zeg ik “Nee, Jim nu niet. Kom we gaan iets anders doen…” Maar dat is niet echt nee zeggen, toch?

Mijn vriend doet het heel anders. Volgens mij heeft heel vaak geen zin in iets dat Jim doet. Omdat het troep geeft, of omdat hij geen zin heeft om zijn eigen troep op te ruimen die gevaarlijk is voor Jim, of die Jim stuk kan maken. Het effect is een soort ruzie en machtsstrijd tussen papa en dreumes. Allebei worden ze steeds zeurender en bozer en hardhandiger… Dus dan zeg ik dat het makkelijker is om gewoon te zorgen dat je geen nee hoeft te zeggen. Maar daar is mijn vriend het niet mee eens, want dan leert Jim niks…

Mijn vriend laat bijvoorbeeld vaak de vaatwasser op een kier staan en doet hem nooit uit. Jim vindt het geweldig om de klep open te doen, al het bestek en servies er uit te halen. Niet handig en ook best gevaarlijk, want er zitten messen in en borden die stuk kunnen vallen. En hij vindt knopjes ook superleuk, dus hij zet regelmatig de vaatwasser aan wanneer dat niet de bedoeling is. Daarom doe ik gewoon de klep dicht en zet ik de vaatwasser uit. Jim kan er op die manier niks meer mee. Papa kiest er voor om steeds nee te zeggen en boos te doen tegen Jim. Zo leert hij af om in de buurt van de vaatwasser te komen, is zijn gedachte. Volgens mij werkt het niet en levert het alleen een gefrustreerde papa en dreumes op.

Ik zeg ook wel eens nee, maar eigenlijk alleen als het niet anders kan. Bijvoorbeeld als Jim de vuilnisbak open wil maken. Dat is het enige enigszins gevaarlijke waar hij bij kan in de woonkamer. Eigenlijk is het meer vies dan gevaarlijk, maar het is wel belangrijk dat hij daar uit blijft natuurlijk. Jim reageert daar ook niet zo heel goed op. Hij ziet het als spelletje. Die vuilnisbak op zich vindt hij niet zo interessant, maar hij gaat hem nu expres open doen en dan kijken hoe ik reageer… Dat is ook niet de bedoeling natuurlijk. En als ik voet bij stuk houdt en hem weg blijf halen bij de vuilnisbak krijgt hij een huilbui…

nee zeggen tegen dreumes

En dat gebeurt er als je tóch nee zegt.

Ik vraag me nu een beetje af wat nou beter is. Wel nee zeggen, zoals mijn vriend. Dan krijg je wel een beetje ruzie, maar ben je wel aan het opvoeden. Of kan je beter doen zoals ik… gewoon nog even wachten met nee zeggen, maar zorgen dat er niks gevaarlijks te doen is en je dreumes afleiden als hij iets doet dat niet mag? Dan begin ik wel met nee zeggen als ik uit kan leggen waarom iets niet mag. Of loop ik dan het risico dat hij niet op te voeden meer is, omdat hij nog nooit (of bijna nooit) nee gehoord heeft?

 

 

Hoe denken jullie hierover, en hoe doen jullie dat?

 

 

Vorige post Volgende post

16 reacties

  • Reageren Rory 31 mei 2016

    Ik kan mij herinneren dat ik best vaak ‘nee’ heb gezegd, maar dan wel met een uitleg erbij. Hoe klein ze ook was, ze keek mij aan en ik geloof toch dat ze op die manier iets meekreeg van wat ik bedoelde. Overigens probeerde ik het woord zelf wel te vermijden en ‘om te bouwen’ omdat ik het te vaak ‘nee’ zeggen te negatief vond klinken. Uh, ben ik nog duidelijk? 😉

  • Reageren Leestips: mei 2016 - Mamaliefde 31 mei 2016

    […] Nog een artikel over het stellen van grenzen, en de daarbij behorende nee die je dan al snel hoort. Hoe vaak moet je dat nu eigenlijk zeggen? En in welke situaties? Is het erg als je soms wat toegeeflijker bent? Allemaal vragen en twijfels die bij Elisabeth spelen. […]

  • Reageren Johanna 21 mei 2016

    Een combinatie lijkt me best, toch voor ons. We zeggen en zeiden van als Nina begon te kruipen wel nee, dus hier worden geen kastjes geopend en laden geleegd. Maar (de meeste) gevaarlijke dingen zijn wel weggezet. Nina houdt zich eigenlijk graag aan regels. Het ding is dat je die regel wel moet duidelijk maken. je kan niet verwachten dat je kind automatisch aanvoelt wat jij verwacht…
    Troep maken mag hier wel 🙂 alle duplo op de grond of een race met autootjes door het hele huis, geen probleem. We ruimen dan wel samen op (komt neer dat ik 90% doe maar ze is er dan toch ook mee bezig).
    Dat opvoeden, het is toch wat he 🙂
    Johanna onlangs geplaatst…Wekelijkse inspiratie – Cadeau-ideetjes voor volwassenenMy Profile

  • Reageren Cindy - levenalsmama.nl 10 mei 2016

    Ik vind het ook lastig om nee te verkopen als ik niet kan uitleggen waarom iets niet mag. Ik vind het belangrijker dat ze t.z.t. leert waarom iets niet mag, dan dat ze gewoon klakkeloos ‘bevelen’ opvolgt omdat wij zeggen dat het niet mag.

  • Reageren Liess 10 mei 2016

    Denk dat voor iedereen die grens verschillend is en jij en je man komen vanzelf tot een punt dat jullie t met elkaar eens zijn (of misschien wel niet haha)

    Ik zou bijvoorbeeld geen keukenkastjes leeg laten halen.
    Mijn kind zal z’n eigen speelgoed hebben en hoef niet met pannen of wat dan ook te spelen.
    Ik ben dus wel van t nee zeggen.
    Ik heb met mn dochter ook nooit tafels leeggehaald ofzo, ze leerde snel genog wat ze wel en niet mocht

    Tis natuurlijk wel afwachten wat zoontje straks gaat doen.

  • Reageren Jess 9 mei 2016

    Goh, Ellie is nog maar 7 maanden, dus veel opvoeden zit er nog niet bij. Het hangt allemaal af van de situatie. Tegen steentjes eten zou ik wel ‘nee’ zeggen ,maar dan met een duidelijke uitleg. Maar de kasten leegmaken is toch zo leuk en dan moet je als mama er maar rekening mee houden, toch ? :;-)

  • Reageren Sheila 9 mei 2016

    Nee is nee. Geven een hele korte uitleg en na 2,3 of soms 4 keer laten wij zien wat dan Wel mag. Jari heeft 1 lade in de keuken waar hij mee mag spelen, haalt alles eruit en samen alles weer in de lade terug doen is net zo een leuk spelletje.
    Alleen de waterbak van de hond is een drama, het schijnt nogal leuk te zijn om die om te gooien en zelf kletsnat te worden, dit spelletje lijkt nu gelukkig bijna uitgespeeld.

  • Reageren Nanouk 8 mei 2016

    Hi Elisabeth, lastig he, ik vind t ook moeilijk om nee te zeggen. Moeilijker dan Joost dat vindt. Die kan ook beter ‘boos’ worden. We hebben er met Roan een middenweg voor gevonden. Een deel van de spullen waar hij niet aan mag komen hebben we weggezet, zoals fotolijstjes en vaas met bloemen. Maar er blijft genoeg over waar we nee op zeggen.

    Eigenlijk is de hele keuken een no go area. We zeiden al vanaf dat ie de keukenkastjes begon open te trekken (dat was al met 7 maanden) ‘nee Roan dicht’. Één van de eerste dingen die hij herkenbaar zei was ook ‘di’. En nog steeds loopt ie langs de keukenkastjes en zegt hij ‘di’. Of hij doet inderdaad open kastjes weer dicht.

    We hadden in de caravan trouwens één speciaal kastje voor hem waar hij naar hartenlust alles mocht uittrekken. Dat hebben we nu in huis niet meer maar alle spullen in en uit kastjes en dozen halen is echt voor de leeftijd zo typisch he 😉 bij gebrek aan kastjes hebben we dozen voor m die hij helemaal leeg kan halen.

    Natuurlijk probeert hij meerdere keren per dag toch een kastje open te doen, en dan zeggen we rustig nee, dat mag niet. Doet hij t daarna weer (wat meestal wel zo is, zucht) dan zeggen we wat strenger nee. Bij de 3e keer maneauvreren/tillen we hem uit de keuken.

    We leggen het al wel vanaf t begin uit waarom we nee zeggen. Omdat we niet wisten vanaf wanneer hij t zou gaan begrijpen, zijn we daar maar meteen mee begonnen. Dus ook toen ie echt nog geen snars begreep van wat we zeiden, legden we uit dat keukenkastjes niet zijn om mee te spelen omdat er scherpe en breekbare spullen in staan. Hij begrijpt nu echt alles!! Jim zal dus ook veel begrijpen 😉

    Overigens worden we soms wel boos: als hij de trap op klimt (we hebben een open trap bij opa en oma) of als hij aan de knoppen van t fornuis zit. Dat is zo gevaarlijk. Dan mag ie best merken dat dat echt echt echt niet mag. En dan gaat ie soms idd te keer, piepen en jammeren. Dan proberen we hem af te leiden met een speeltje of iets, en als dat niet lukt laten we hem even gaan. Even uitrazen mag best, hij moet toch ook af en toe z’n frustraties kwijt. Vaak gaat ie na een paar minuten alweer met iets anders spelen.

    Ik vind t soms wel heel vermoeiend om 100 keer op een dag nee te zeggen. Ik ben dan ook sneller van t laten gaan of t proberen te voorkomen door iets uit z’n bereik te halen. Maar t nee zeggen hoort er toch bij en zeker nu al, vinden wij, omdat Roan dus echt alles al begrijpt. En zo hopen we dat hij later weet dat gewoon niet altijd alles mag.

    Hopelijk vinden jullie een middenweg waar je je allebei goed bij voelt!

    Xxx

    • Reageren Ellen 9 mei 2016

      Hallo,

      Ik snap wel wat je bedoelt. Hier is het de gewoonte dat we nee zeggen, soms met een reden soms zonder. (Uiteraard hebben we ook wel gezorgd dat we niet continu nee hoeven te zeggen.)
      We doen het al op deze manier van in het begin. Ze weet nu heel goed wat het betekent. Ze leert nu zelf ook nee zeggen. Dat is mijn reden waarom ik het zo doe. Mensen hebben het vaak moeilijk om nee te zeggen, ik wil mijn dochter leren dat het oke is om soms nee te zeggen en dat ze er niet altijd een ‘reden’ voor hoeft te hebben. Ze moet natuurlijk wel luisteren. Maar als ik eens ‘geen zin’ heb in hetzelfde liedje voor de zoveelste keer dan zeg ik gewoon nee. Als zij geen zin heeft om mij een zoen te geven als ze naar de opvang gaat ofzo, dan zegt ze nee. Uitersten zijn niet goed, daarom opteer ik voor de gulden middenweg.

  • Reageren Nathalie 8 mei 2016

    Wij hebben de middenweg… we zeggen wel degelijk nee vanaf het begin, we hebben ons huis nooit aangepast aan de kinderen. Nee is nee, maar als het niet kwaad kan laten we ze ook wel eens.

  • Reageren Nicole 8 mei 2016

    Wij zijn juist heel erg van het nee zeggen en nu al leren wat niet mag. Dus ik ga niet mijn hele huis op hem aanpassen, hij moet leren om zich aan te passen aan zijn omgeving. Dus nee, de kastjes worden niet open getrokken , nee je mag niet met de afstandsbediening spelen en nee je mag zeker niet alle plinten van de muur trekken. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Heel veel nee dus! Maar als je doorzet werkt het wel. En ze snappen veel meer dan je denkt hoor!!

  • Reageren Kim 8 mei 2016

    Ik doe het denk ik zoals jij, en zeg zo min mogelijk nee. Volgens mij leert een kind zo ook echt wel dat niet altijd alles kan, omdat je als ouder toch af en toe wel nee móet zeggen. Het verschil is relatief, namelijk hoe váák en niet óf je nee zegt. Voor mij is het belangrijkste argument dat ik wil dat mijn dochter leert dat ze als ze een plan heeft (bijv. om te ontdekken wat er gebeurt als je een la leeghaalt) ze dat plan heel vaak uit kan uitvoeren, zonder dat ze steeds wordt onderbroken omdat iets niet mag. Als je vaak nee tegen een kind moet zeggen, moet je ook vaak zijn spel onderbreken. Volgens mij creër je met een veilige omgeving waarin veel mag structuur en ruimte voor exploratie, en helemaal als je dan consequent bent als je een keer nee zegt.

  • Reageren Esther 8 mei 2016

    Wij zijn hier ook van het nee zeggen. Sebas (16 maand) heeft ondertussen heel goed door waar hij wel of niet bij mag. Zelfs zo, dat als een lade open staat waar hij niet bij mag dat hij hem zelf dicht doet… Hij gebruikt het woord nee zelf ook al een beetje om aan te geven dat hij iets niet wil of als iets niet mag.
    Mijn mening is dat een kind moeten leren dat niet alles kan en mag. En zelfs zo jong, als je simpel tegen ze praat en het uitlegt vanaf het begin, komt er toch een boodschap binnen bij ze…
    Toch iedere ouder zijn eigen aanpak en motivatie om het zo te doen. Doe dat waar jij van overtuigd bent dat werkt en probeer tot een middenweg te komen. Jim komt vast goed terecht ?

  • Reageren Ilse van Kreanimo 8 mei 2016

    Wij hebben ook altijd neen gezegd als ze iets gevaarlijk deden of in kasten zaten waar ze niet in mogen. Ze weten nu heel goed welke kast dicht moet blijven en welke ze wel in mogen. De jongste wordt 2 in juli en kent het woord nee heel goed en gebruikt het correct. Zo leert ze ook voor zichzelf opkomen. De grote broer knuffelt graag, maar de jongste is daar niet altijd mee opgezet. Ze zegt dan duidelijk ‘nee’ en dat geeft dan weer de mogelijkheid om de oudste te leren dat als mensen niet willen dat je ze aanraakt je dat ook niet mag doen….
    Ilse van Kreanimo onlangs geplaatst…Vier moederdag nederig en dankbaar!My Profile

  • Reageren MetMirjam 8 mei 2016

    Wij hebben eigenlijk vanaf het begin nee gezegd als ze bijvoorbeeld een kastje open wilde trekken waar ze van ons niet bij mocht. In het begin ging ze dan juist naar die plekken toe zodra je ergens ‘nee’ tegen zei – zo van ‘dat is ook nee’. In het begin was het wel een beetje lastig en veel herhalen maar ze leerde ook best snel dat sommige plekken niet voor haar zijn. Ze wordt nu ook nog wel eens boos hoor, als ze iets niet mag, maar ik merk dat ze uiteindelijk wel luistert als het ‘nee’ blijft.
    Jullie vinden vast een middenweg waar jullie je allebei in kunnen vinden! ?
    MetMirjam onlangs geplaatst…Vakantie cadeautasjes voor kinderenMy Profile

  • Reageren Malou 8 mei 2016

    Haha de vaatwasser leeghalen is ook één van Nomi’s favoriete bezigheden. Ik zeg wel regelmatig ‘nee’ tegen haar en inmiddels weer ze heel goed wat ze wel en niet mag. Buiten gaat het trouwens prima en ze stopt gelukkig bijna niks meer in haar mond.
    Malou onlangs geplaatst…Stedentrip bucket listMy Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge