25 maart 2016

Mijlpaal: Jim kan lopen!

Een mijlpaal: Jim kan lopen! Hij is inmiddels 16 maanden, dus het mocht eindelijk weleens gebeuren. Eerlijk gezegd was het niet het euforische moment dat ik me voorgesteld had. Niet voor mij en ook niet voor hem. Dat komt denk ik doordat het er al zo lang ‘aan zit te komen’. Hij is al zolang aan het stappen. Langs kasten en  de bank lopen zeg maar, terwijl hij zich daar aan vast houdt. Hij loopt ook al maanden aan het handje.

leren lopen

Niet de charmantste actiefoto 🙂

Ik weet niet of het luiheid was of onzekerheid, maar hij wilde heel lang écht niet met minder dan twee handen vast lopen. Sinds een week of drie durft hij het ook aan één handje. En terwijl hij dat deed was het echt duidelijk dat hij het ook makkelijk zonder zou kunnen. Hij deed het eigenlijk allemaal zelf, alleen als hij struikelde ’hing’ hij. We probeerden dan om hem ongemerkt los te laten lopen, maar na een paar stappen had hij dat door en dan viel hij op zijn knieën. Huilend. Drama…

Van het weekend kwam er eindelijk weer wat schot in de zaak. Het lukte om hem te laten lopen terwijl we hem vasthielden aan zijn capuchon, of zijn kraag. Zonder hem steun te geven, uiteraard. En stiekem als hij het niet merkte lieten we los, dus liep hij een paar stapjes alleen. Maar ook toen: zodra hij dat doorhad was het over.

Dinsdag ochtend was het dan eindelijk zo ver. Rogier en ik waren allebei thuis. Onder luid aanmoedigen durfde Jim het aan om van de bank naar mama in de keuken te lopen. In één keer drie meter dus. “Zie je wel!” dacht ik. “Dat kon je dus al lang mannetje. Luiwammes!” Ik weet natuurlijk absoluut niet zeker dat dat het was. Waarschijnlijk was het ook een groot deel onzekerheid. Maar nu kan hij het lopen dus in één keer heel goed. Hij kruipt nog steeds het liefste overal naar toe, maar als je vraagt of hij gaat lopen doet hij dat.

Ik ben daarom meteen een stukje met hem gaan lopen dinsdagmiddag. Kijken hoe ver we kwamen, dacht ik. Dus we zijn de achterdeur uitgegaan, door de achtertuin gelopen, door de schuttingdeur, de poort in, helemaal tot het hek. En ook daar wilde Jim nog door. Alleen mocht dat niet van mij. Dus zijn we een stuk of tien, misschien wel twintig keer de poort heen en weer gelopen. Jim is wel een paar keer gevallen, maar dat vond hij helemaal niet erg. Gewoon vallen en weer op staan.

Ik merk nu al dat het scheelt met tillen. Zo lekker dat hij gewoon zelf stukjes kan lopen. Heerlijk. Op naar de volgende mijlpaal: mama zeggen. Dinsdag zei Jim ineens ook papa. Tot grote jaloezie van mij natuurlijk. Gelukkig is hij er nu weer mee opgehouden. Haha!

 

 

Hoe ging dat bij jullie, toen jullie kindjes gingen lopen? Wel dat euforische moment?

 

 

 

Vorige post Volgende post

13 reacties

  • Reageren Tessa 27 maart 2016

    Oh, wat fijn! Ik zit ook te wachten tot mijn 15 maander eindelijk eens los gaat lopen, haha. Aan de hand wil hij al amper, terwijl hij het makkelijk kan. Gedeeltelijk gemakzucht, gedeeltelijk onzekerheid inderdaad denk ik. Wat leuk dat Jim nu helemaal de smaak te pakken had buiten!

  • Reageren MamaOnderneemt 26 maart 2016

    Mijn dochter droeg een spreidbroek vanwege een heupafwijking en die broek mocht pas uit toen ze 1 was. Ze was dus ook pas 1,5 toen ze ging lopen. We hebben veel met haar geoefend met behulp van een loopkar van Nijntje. Mijn zoontje was “van nature” laat met lopen. Ik kan me de momenten niet meer voor de geest halen, maar blij waren we zeker☺

  • Reageren Nicole 25 maart 2016

    Ahh wat goed! Het zit er hier tegenaan. Ons zoontje loopt langs dingen en stapt ook over, maar los durft hij denk ik nog niet. Staat wel af en toe los sinds een paar dagen! Het gaat de goede kant op 🙂

  • Reageren Bregje 25 maart 2016

    Superleuk!! Ik was op de Sinterklaasviering van mijn werk, toen Laurens ging staan. Dus ik zei heel trots: Kijk! Dat kan hij sinds kort!
    Vervolgens liep meneertje weg alsof hij dat al jaren deed… ?
    Bregje onlangs geplaatst…Brieven aan Laurens #12My Profile

  • Reageren Vlijtig Liesje 25 maart 2016

    Het blijft bijzonder die eerste stapjes! Hoewel ik ze me nu niet meer kan herinneren…

  • Reageren Esther 25 maart 2016

    Hier was het wel echt een euforisch moment, maar dat kwam omdat de eerste stapjes plotseling gezet werden met 10,5 maand tot onze enorme verbazing. Hij kroop net een maand goed dus hadden het lopen zo snel niet verwacht. Nu met 14 maanden rent en vliegt hij alle kanten uit.
    hier begint de focus op het praten te komen. Ook ik hoor voornamelijk papa uit zijn mondje komen.

  • Reageren Kim 25 maart 2016

    Wat leuk!! Onze dochter liep met 18 maanden, na 11 maanden kruipen en langs de tafel lopen, en bij ons was het ook niet dat euforische moment. Soms zie ik van de filmpjes van van die hele kleintjes die er super gelukkig uit zien dat ze kunnen lopen, maar onze dochter vond het meer ok dan super fantastisch. Zelf vond ik kruipen eigenlijk ook een grotere mijlpaal, toen kon ze namelijk voor het eerst vooruitkomen (tijgeren heeft ze niet gedaan). Het schijnt trouwens zo te zijn dat kinderen die op andere manier goed vooruit kunnen komen (bijv. door kruipen) en zich daar goed bij voelen vaker later gaan lopen.

    • Reageren Tessa 27 maart 2016

      Herkenbaar, mijn zoon kruipt en klimt als een malle, al maanden. Dus waarom zou je dan lopen? 😛

  • Reageren José 25 maart 2016

    Super leuk! Dochter loopt al heel lang aan de hand en heeft al eens 10 stappen gezet, moeiteloos.. Maar daar is het ook mee gezegd. Ze heeft er geen zin in en kruipt of loopt op haar knieën.. Ben benieuwd wanneer zij gaat lopen. Haha hier ook alleen maar Pappa. Zo erg zelfs, dat ze het ook wel eens tegen mij zegt :p ik wacht ook op het moment dat ze Mamma zegt!

  • Reageren Malou 25 maart 2016

    Nomi loopt nog niet, maar aan de hand merk ik inderdaad ook dat ze het best zou kunnen. Maar volgens mij durft ze het nog niet.
    Malou onlangs geplaatst…Nu al nesteldrang?My Profile

  • Reageren Louise Lennips 25 maart 2016

    Oh wat grappig zeg…zijn eerste stappen in het leven. Vanaf nu gaat ie de wereld veroveren die kleine Jim. Geweldig hoor!!! Een mijlpaal!!!

  • Reageren Tamara 25 maart 2016

    Ahhhh wat ben je dan trots he? Supergoed!

  • Reageren Nanja 25 maart 2016

    Ging hier precies zo. Ze kon het al lang, maar weigerde gewoon. Met 15 maanden was het ineens zover. Had alles met zelfvertrouwen te maken denk ik. Er ook geestelijk klaar voor zijn. En sinds ze loopt is de focus volledig verlegd naar het praten. Elke dag komen er nu wel 10 woordjes bij die ze herkent en probeert uit te spreken (nu ruim 16 maanden). Ik vind het een prachtige fase.

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge