16 februari 2016

Jorinda probeerde vanalles, maar bleef pijn houden tijdens het voeden

Het verhaal van vandaag is helaas wat minder positief. Jorinda verheugde zich op het geven van borstvoeding, bereidde zich zo goed als dat kon voor, maar helaas kreeg ze te maken met pijn. Ondanks hulp van La Leche League en een lactatiekundige bleef ze pijn houden. Ik voel echt met Jorinda mee. Dat ze uiteindelijk gestopt is voelt misschien als falen, maar volgens mij hoeft dat helemaal niet!

 

Hebben jullie nog steunende woorden voor deze supermama?

 

 

pixabay happy baby's

 

Jorinda’s verhaal

Tijdens mijn zwangerschap was ik er heel zeker over: Ik zou borstvoeding gaan geven. Het leek me zo mooi, mijn baby die aan mijn borst zou drinken en alleen daarvan zou groeien.

Tijdens mijn verlof heb ik uren in het boek van Stefan Kleintjes gelezen. De theorie wist ik wel.

Na de bevalling (inleiding in het ziekenhuis) kreeg ik mijn zoontje direct op mijn buik. Het hechten duurde heel lang en voor ik het wist waren we al 2 uur verder. Aanleggen binnen een uur was dus niet gelukt. Een verpleegster in het ziekenhuis kwam me helpen met aanleggen. Dat was nog niet zo makkelijk, maar het lukte en hij dronk goed. Toen we die middag naar huis mochten, spoog hij zelfs zijn kleertjes al onder. Hij had behoorlijk wat binnengekregen. De dagen die volgden bleef het aanhappen een hele strijd. Vooral als de kraamverzorgster er niet was om te helpen. Soms lukte het na een poos proberen maar deed het pijn en kon ik weer opnieuw beginnen. Hij groeide als kool. Op dag 6 zat mijn zoontje al boven zijn geboortegewicht. Ik had echt slagroom.

Het aanhappen werd geleidelijk makkelijker. Er zat wel een wondje op mijn tepel, maar wat het precies was weet ik nog steeds niet. Het was in ieder geval geen standaard kloof. De weken die volgden waren een hele strijd. Aanhappen bleef moeilijk. En mijn borsten gingen steeds meer pijn doen. Iedere week kreeg ik harde, pijnlijke plekken op mijn rechterborst (verstopte melkkanaaltjes). Daarbij had ik ook steeds hoge koorts. Ik voelde me dan erg beroerd. Mijn zoontje wilde de pijnlijke borst op die dagen ook niet drinken. Ik belde voor advies naar een vrijwilligster van La Leche League. Die gaf me allerlei tips die erg goed hielpen. Voor en tijdens elke voeding legde ik een warme washand op mijn borst. Voeden in de rugbyhouding ging het beste. De harde plekken kreeg ik uiteindelijk wel weggemasseerd onder de douche. Tussen de voedingen door was ik daar dan steeds mee bezig. Uiteindelijk heb ik een lactatiekundige om advies gevraagd. Die adviseerde mij om lecithine te slikken. Dat zou ervoor kunnen zorgen dat mijn melkkanaaltjes minder snel verstopten. Dit hielp en de harde plekken kwamen niet meer terug. Helaas werd de pijn in beide borsten wel steeds erger. Eigenlijk heel de dag maar wel het meeste tijdens het voeden. Ik ging als een berg tegen de voedingen op zien. Vaak zat ik huilend op de bank te voeden. Door de pijn kon ik mijn zoontje niet meer in de draagdoek dragen. Dit vond ik zo jammer. Mijn zoontje was onrustig en huilde best veel. In de draagdoek vond hij het heerlijk. Lichamelijk had ik veel pijn maar psychisch werd het steeds zwaarder. Lekker buiten een rondje lopen was zo pijnlijk. Mijn rechterborst was door alle harde plekken veel minder gaan produceren maar mijn linkerborst vulde dit wel aan.

Ik ben uiteindelijk gaan kolven. Maar dit verminderde de klachten niet. Juist omdat ik mijn borsten hier niet leeg genoeg mee kreeg en de angst voor verstopte melkkanaaltjes zat er flink in.

Mijn man en verdere familie zagen mijn worstelingen en adviseerden me om over te stappen op flesvoeding. Zo kon het toch ook niet langer. Blije mama, blije baby… Steeds meer ging ik daar zelf ook aan denken. Ik heb heel lang nagedacht. Toen heb ik uiteindelijk de keuze gemaakt om over te stappen op flesvoeding. Het voelde als een zware last die in 1 keer van mijn schouders viel. Na het afbouwen was de pijn helemaal weg. Ik leefde echt helemaal op. Ik kon weer ‘normaal’ leven en de dingen doen die ik graag wilde doen. Heerlijk was het om mijn zoontje weer in de draagdoek te kunnen dragen. Ook kon ik weer heerlijk rondlopen. De ‘normale’ dingen waren zo fijn. Gewoon mijn zoontje tegen me aandrukken en dan merken dat ik niks geen pijn voelde. Mijn zoontje dronk (en drinkt) ook direct erg goed uit de fles (dr. Brown). Ik voed op verzoek. Dat werkt voor ons het beste. Nog steeds voelt het voor mij soms nog wel als falen. Het is mij niet gelukt. Misschien had ik nog meer kunnen proberen of meer moeten doorzetten. Maar het is goed zo. Mijn zoontje is nu ruim 5 maanden. Zijn lijntje is precies hetzelfde omhoog blijven gaan. Het is een grote kerel van ruim 9 kilo. Ik geniet nog steeds elke dag en ben blij met de keuze die ik heb gemaakt.

 

 

Leuk om te lezen? Lees meer voedingsverhalen, andere gastblogs, over borstvoeding of babyvoeding. Misschien lijkt het jou wel leuk om een gastblog te schrijven?

Vorige post Volgende post

6 reacties

  • Reageren Denise 17 februari 2016

    Ik heb net als jij vanaf dag 1 pijn gehad bij het voeden, en het werd steeds erger. Nu vond ik het gelukkig niet super belangrijk of ik bv of fv gaf, dus na een week ben ik overgestapt naar fv; een hele opluchting!
    Mijn mening is: faalt niet als bv niet lukt. Je faalt pas als je niet voor ogen houdt wat het beste is voor jou en je kind. En pijn bij de voeding betekent dat de moeder niet gelukkig is, en dat merkt je kind! Je hebt het juist super gedaan door te proberen maar toen het niet werkte gewoon over te stappen zodat je weer plezier kan hebben met je kleine!

  • Reageren judith 16 februari 2016

    Wat heb jij het lang volgehouden. Ik heb een zoon die niet genoeg geduld had en daarom het aanhappen nooit goed onder de knie heeft gekregen. Ook ern hoop specialisten erbij gehad. Ik had kloven zo dat mijn tepel los zat. Het besluit om over te stappen naar de fles gaf lucht. Wat jouw ventje deed was hier hetzelfde. Fles ging onmiddelijk goed. Ik ben er dus van overtuigd dat het meer eem fleskind is. Bedenk je dit…elke druppel moedermelk die hij heeft gehad, pakt niemand hem meer af. En je bent een goede moeder als je een keuze maakt die goed is voor zowel jezelf als je kind. Bikkel die je bent!

  • Reageren Ilse van Kreanimo 16 februari 2016

    Knap hoor.
    Je hebt het geprobeerd en hoeft jezelf ook niets te verwijten.
    Heel veel succes met je kindje verder.

  • Reageren José 16 februari 2016

    Wat lijkt dat me naar, zoveel pijn. Knap datje het zo lang hebt volgehouden! Je bent een top mamma! Flesvoeding betekent niet dat je faalt, je hebt gekozen voor dat wat voor jullie het beste was. Fijn dat je je zoontje nu weer lekker kunt dragen! Dat is ook wat waard!

  • Reageren Linda 16 februari 2016

    Ik heb bewondering voor je doorzettingsvermogen! Ik snap dat het als een soort van falen voelt omdat je het zo graag wilde maar je hebt duidelijk alles op alles gezet om te kunnen blijven voeden. Mijn ervaring is dat goede begeleiding vanaf het begin heel belangrijk is om het voeden te laten slagen. Dus iemand die vroegtijdig de juiste signalen oppikt. Zeker als nieuwe mama kan je echt niet alles weten en in een keer goed doen. Jij hebt volgens mij alles gedaan wat je als mama kon doen, ook het overstappen op de fles hoort daar mijns inziens bij. Als het echt alleen maar pijn doet en je er beiden geen plezier aan ervaart is het beter te stoppen. En dan denk ik ‘ lang leve flesvoeding’ gelukkig is dat alternatief er 🙂

  • Reageren mieke 16 februari 2016

    Wat vervelend dat je die keuze hebt moeten maken terwijl je het zo graag wilde!hoelang heb je het uiteindelijk volgehouden?
    Ik vind het heel knap dat je het bent blijven proberen…uiteindelijk is een blije baby het belangrijkste en als dat beter lukt met de flesvoeding is dat beter dan met pijn aanrommelen en niet van je kindje kunnen genieten! Ookal is borstvoeding belangrijk, liefde van een Gelukkige mama krijgen is nog veel belangrijker!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge