29 juli 2016

Mama staat niet op foto’s…

Dit is de meest recente foto van mij en Jim. Hij is van acht mei. Hij is gemaakt door mijn vriend. Het is niet zo’n goede foto. Jim staat er schattig op hoor, maar ik? Ik heb een zonnebril op, daarachter heb ik mijn ogen dicht. Ik hou mijn mond raar, waarschijnlijk ben ik iets aan het zeggen. De achtergrond slaat nergens op. We staan voor een overvolle groene bak! En dan heb ik het nog niet eens over de ongeschiktheid van pose…

meest recente foto van mij en jim

Waarom heb ik bijna geen foto’s van mij en Jim?

Ik kan er zo boos om worden. Waarom heb ik zo weinig foto’s van mij en Jim? Ik maak constant foto’s. Van Jim, maar ook héél veel van Jim met mijn vriend. Ik heb weleens gelezen dat dit normaal is. Omdat moeders zoveel foto’s maken staan ze er zelf niet op. En ze vragen niet of anderen foto’s van hen maken. Vaak willen ze niet op de foto, vinden dat ze er niet goed uit zien… Eigen schuld. Dat vind ik een beetje kort door de bocht.

Dit ligt niet aan mij

Ik kan er niks aan doen dat ik niet op de meeste foto’s sta. Ik maakte ze zelf. Ja, dat klopt. Maar papa maakt ook constant foto’s! Alleen zet hij mij er niet op. Blijkbaar ben ik onbelangrijk. En als ik er op sta ben ik ‘scenery’. En het maakt helemaal niet uit hoe ik er op sta. Sowieso slecht.

Waarom doet hij het niet?

Gisteren waren we in Artis met zijn drieën. Rogier en ik verdeelden de lasten zo. De één had de kinderwagen met alle spullen, de ander rende achter Jim aan. Ik heb denk ik wel honderd filmpjes en foto’s gemaakt van die twee. Één hand aan de kinderwagen en één hand aan de camera. Ik heb ook wel honderd keer gezegd dat hij wel filmpjes en foto’s van mij en Jim moet maken. En de camera zelfs in zijn hand geduwd. Ik heb zelfs iets gezegd van: “Je moet wel foto’s maken! Moeders staan er altijd heel weinig op. Das vet oneerlijk!” Maar blijkbaar geloofde hij me niet.

Om te janken dit

Net bekeek ik de foto’s en filmpjes van de vakantie. Ik kon niet één foto van mij en Jim samen vinden. Alleen een paar filmpjes waar ik er half (en slecht) of uit te verte op sta. Dus ik vroeg of Rogier misschien nog een leuke foto van mij en Jim had op zijn telefoon. Nee hoor. Nul foto’s. De meest recente was die van acht mei, en was helemaal niet leuk ook eigenlijk. Hij heeft honderden foto’s van Jim, Jim met op, Jim met oma, Jim met oom, Jim met vreemden. Maar nul van mij.

En ik word daar dus heel boos van.

Ik zit te janken en ik ben laaiend. Rogiers reactie: “Oh nou daar moeten we wat aan doen dan.” Ja, wat heb ik daar nou aan? Beetje laat. En wat nou we? Moet ik nog opdringeriger vragen of je foto’s van mij wil maken? Dat zei ik allemaal niet natuurlijk, ik dacht het alleen maar. Eerste even afkoelen, maar dan moeten we het er toch echte even serieus over hebben…

Later…

Ik heb een lange douche genomen en een hele bak blauwe bessen gegeten. Ik ben wat rustiger, maar ik voel me nog steeds verdrietig. Ik denk wel dat Rogier nu snapt dat het echt een beetje jammer is dat er zo weinig foto’s van mij en Jim zijn. Voortaan ga ik gewoon nóg vaker foto’s van Jim en papa maken. Maar dan vraag ik ook of Rogier wat foto’s van mij en Jim maakt. En als het goed is luistert hij nu. Bovendien ga ik het vragen aan anderen. Want foto’s waar we met zijn drieën op staan, zijn helemaal zeldzaam!

 

Hoe is dat bij jou, heb jij wél veel foto’s waar je samen met je kind(eren) op staat?

 

Vorige post Volgende post

19 reacties

  • Reageren Maria.. 29 juli 2017

    Ik herken dit..Nu zelfs met 82j.. kan ik toch wel verdriet hebben daarom.Ook met kleinkinderen o de foto, als ik er om vroeg, werd het gewoon genegeerd.
    Ik maakte de foto,s van anderen en allen..Maar gelukkig is daar nu een kentering in gekomen.Je moet echt eens een keer uit je slof schieten en vragen :Welke ze over een paar jaar op hun kast zetten van jou..Wat me wel opvalt is ,dat nu ik geen plaatjes meer schiet er op feestjes enz ook niet door anderen gemaakt worden.Dus na jouw verhaal te hebben gelezen toch maar weer een goede camera opgezocht en batterijtjes opgeladen en ik schiet nu op alles.. liefs, tante Rie.

  • Reageren Marguerita 3 augustus 2016

    Herkenbaar. Mijn man heeft nooit zin om foto’s te maken want dat vindt hij onzin. Dus maak ik de foto’s. En dus sta ik er weinig op… Gelukkig is mijn blog het perfecte excuus gebleken. De kinderen zijn nu wat groter, maar ik heb dankzij mijn blog wel meer foto’s van ons samen. “Wil je een foto van mij en de meiden maken voor de blog?” werkt namelijk wel… is wel zo leuk richting de sponsor en de lezers, zeg ik dan… haha
    Marguerita onlangs geplaatst…Vergelijking en Unboxing: boodschappenpakketMy Profile

  • Reageren Liess 31 juli 2016

    Oh ik ken dit. Mies maakt ook weinig foto’s. Ik heb meestal een suffe selfie met Bram of Lotte…
    Ik moet er ook eens vaker achteraan dat ie foto’s van Bram en mij maakt.

  • Reageren Tessa 31 juli 2016

    Herkenbaar! Wat ontzettend jammer dat er zo weinig foto’s zijn waar jullie samen (leuk) op staan. Ik snap best dat je daar boos om kan worden. Hier is hetzelfde het geval, alleen dan eigenlijk twee kanten op. Ik heb zoon best vaak op de foto, maar eigenlijk altijd heel erg weinig met mij of zijn vader erbij. We vergeten het allebei gewoon (oké, mijn man denkt er inderdaad nóg minder om dan ik). Af en toe heb ik een soort opleving en moeten er NU foto’s gemaakt worden. Maar juist in de spontane situaties laten we het te vaak liggen. Super zonde natuurlijk. Deze blog is dus een goede reminder om gauw weer eens de camera / telefoon paraat te houden!

  • Reageren Tessa 31 juli 2016

    Heel erg herkenbaar. Ik ben ook altijd degene die foto’s neemt en sta daarom zelf nauwelijks op foto’s en als ik er eens op sta dan is het ook een enorm oncharmante houding of in een sjofele outfit :(. Ik heb wel geleerd om deze minder ‘aantrekkelijke’ foto’s niet direct weg te doen omdat het uiteindelijk wel de enige foto’s zijn die ik heb van mijzelf met mijn kinderen en over tientallen jaren maakt dat uiteindelijk ook niet meer zoveel uit en koester ik de foto’s (hoop ik dan maar).

  • Reageren kim 30 juli 2016

    Ik heb er heel bewust opgelet dat die foto’s er van mij en mijn kinderen dus zijn. Mijn moeder is overleden toen ik 17 was. En de laatste foto die ik van mijn moeder en mij samen heb dateert van toen ik 13 was.
    Door het overlijden van mijn moeder, ben ik me nog wel meer bewust van het belang van die foto’s
    Ik ben mijn moeder heel plotseling kwijt geraakt en het is een hard gelag dat ik nooit meer een foto kan maken van ons samen. Dat alleen zorgt ervoor dat ik ondanks mijn hekel aan op de foto gaan, het wel doe

  • Reageren Jacqueline 30 juli 2016

    Ik merkte dat ook ooit op toen ik een vakantie fotoalbum aan het samenstellen was. Dat kwam best even binnen, ook omdat ik bij veel dingen gewoon niet meer mee kan doen (en vaak zijn dat nou net de dingen waar je foto’s van wil maken: schaatsen, zwemmen enzo). Maar sinds ik het met mijn man besproken had, maakt hij ook meer foto’s waar ik ook op sta. En soms vraag ik mijn kinderen ook om een foto te maken of maken we een selfie.
    Jacqueline onlangs geplaatst…Oefeningen bij rugpijnMy Profile

  • Reageren Saskia 30 juli 2016

    Heel herkenbaar. Ik ben ook degene die hier de foto’s maakt. Daardoor sta ik niet zo vaak samen met mijn zoontje op de foto. Gelukkig als ik bij mijn ouders bent maakt mijn vader regelmatig foto’s en af en toe een foto mijn zoontje en ik samen op staan.
    Saskia onlangs geplaatst…Hoe ging het tijdens de Nijmeegse vierdaagse? My Profile

  • Reageren Reb 30 juli 2016

    Herkenbaar! Mijn dochter is nu 2.5 jaar. Na onze eerste echte zomervakantie samen (vorige zomer) vroeg mijn man waarom ik zo weinig in het fotoalbum stond.. Uhmmmmmmmmmmmm….

    Sindsdien maakt hij heel bewust foto’s en maak ik ook selfies waar we met zijn drieën op staan, superleuk!

  • Reageren Amy 30 juli 2016

    Nee eigenlijk niet. Ik maak veel selfie’s met de kids. Maar mijn vriend maakt veel foto’s van ons. En mijn moeder als er daar zijn. Dus ik kom nog goed weg hihi

  • Reageren MetMirjam 30 juli 2016

    Heel herkenbaar.. Ik ga ook een selfiestick kopen voor foto’s met z’n drietjes – misschien dat we er dan wat meer maken!
    MetMirjam onlangs geplaatst…Mijn eerste keer swappen: #peuterswapnlMy Profile

  • Reageren Nanouk 29 juli 2016

    Ja wel herkenbaar, ik moet Joost er ook regelmatig aan herinneren. Sowieso, als ik er dan op sta, is t bijna altijd bewogen of niet zo flatues. Of dat is mn eigen onzekerheid 😉 maarre, Rogier er aan blijven herinneren hoor! En hem ook meerdere foto’s laten maken, dus niet één keer klik en klaar. Nee, een hele fotoshoot, iedere dag weer! 🙂

  • Reageren Cindy - levenalsmama.nl 29 juli 2016

    Wel herkenbaar, ik ben zelf ook vaak degene die de meeste foto’s maakt. De foto’s die ik met de kinderen samen heb zijn vooral van die half mislukte selfies…
    Cindy – levenalsmama.nl onlangs geplaatst…Met de 30 Day Blog Challenge de komkommertijd doorMy Profile

  • Reageren Frederique 29 juli 2016

    Ja herkenbaar…We zijn een aantal jaren geleden een jaar gaan reizen met de kids met een landrover op mooie bijzondere plekken. Toen ik na een paar maanden iets erover zei dat ik nog op geen 1 foto stond nam manlief meteen een foto van mij. Op een prachtige plek in Turkije. Alleen, zonder kids en … voor de deur van een publieke wc. Vond hij grappig. Hij begreep t probleem niet…Ik baal nog steeds best wel wanneer ik foto s van die reis bekijk. Inmiddels gescheiden dus ga ik vaak alleen met de kids op vakantie en dan vraag ik zo nu en dan een voorbijganger om een foto van ons 4tjes te maken.

  • Reageren Ilona 29 juli 2016

    Heel herkenbaar verhaal! Heb er tijdens onze vakantie in Canada ook weleens woorden over gehad en uiteindelijk worden het dan hele geforceerde en nooit spontane foto’s. Ook ik doe het dus maar met de selfiestand van mijn mobiel ? Blijft wel jammer overigens..

  • Reageren mathiske's mama blog 29 juli 2016

    Ik probeer war vaker selfies te maken van Emily en mij. Zo sta ik ook nog een keer op, hier is het hetzelfde verhaal als bij jou. Als ik er al op sta, sta ik er stom of erg oncharmant op.
    mathiske’s mama blog onlangs geplaatst…Shoplog #15: Etos, Essie, Hema, Zara, C&A My Profile

  • Reageren Es. 29 juli 2016

    Hier ook amper foto’s van mij en Sebas. Ik kan er ook vaak wel om janken, dus herken je verhaal enorm!
    Ik moet mijn man ook altijd vragen (lees opdrscht geven) een foto te maken van mij en mijn zoontje. Er volgt dan een diepe zucht en hij maakt meteen 8 foto’s achter elkaar door steeds achter elkaar te klikken. De foto’s die daar uitkomen kunnen vaak zo weg omdat ze onscherp of bewogen zijn…
    Gelukkig lukt een selfie nog wel met mijn lachebek, dus daar teer ik op ? Maar inderdaad, vakantie en uitjes sta ik weinig tot niet op de foto!

  • Reageren Maai 29 juli 2016

    Heel herkenbaar. Bij de eerste maakte hij nog wel eens. Of mijn moeder. Bij de tweede stuk minder en nu? Bijna niks. Soms wel actie foto’s van mij en de kinderen als we ergens zijn. En vragen zou moetenmaar dan is het direct ook weer zo geposeerd. Ik heb ook bijna niks van mij alleen met kind alleen als ikerns een selfie maak. En ik wil zo’n stick. Kunnen we ook eens familieselfies maken. Mijn arm is tekort ons er alle vijf op te krijgen…
    Maai onlangs geplaatst…Ze lijkt op mijMy Profile

    • Reageren Elisabeth 29 juli 2016

      Ja zo’n stick is een goed idee!!

    Laat een reactie achter

    CommentLuv badge