23 oktober 2015

Is er ook zoiets als baby-puberteit?

onderuitgezakt in kinderstoel

We hebben waarschijnlijk allemaal weleens gehoord over de peuter-puberteit, maar bestaat er ook een baby-puberteit? Volgens mij wel dus… Het is allemaal nog te doen hoor, maar het lijkt er serieus op alsof Jim ieder moment in de dag aangrijpt om me uit te dagen. Hij is elf maanden, en ook al geloof ik eigenlijk niet in die ‘Oei, ik groei’-filosofie, het lijkt allemaal verdacht veel op het elf maanden sprongetje.

Wat voor puber-gedrag vertoont hij dan?

Nou best wel wat (vind ik)…

Hij gaat niet zomaar meer slapen overdag

Ik ben bang dat het over is met het ochtenddutje. Aan de ene kant fijn, want dan hoef ik niet thuis te zijn om die tijd, maar aan de andere kant is het stiekem ook wat minder tijd voor mezelf… Bovendien is hij wél moe. Vol goede moed probeer ik hem dus in bed te leggen, alwaar hij helemaal overstuur raakt en zichzelf zo wakker maakt dat er geen slapen meer mogelijk is.

Wanneer ik hem dan weer uit bed haal is hij het er niet mee eens dat zijn lekkere speen en lieve pandabeer in bed moeten blijven. Tough luck, baby. Daar blijven ze toch!

Ok, prima, één slaapje dan. Maar ook dat gaat niet van harte. Er wordt eerst geprotesteerd, eventjes gehuild, en er wordt ook niet altijd geslapen. Jammer, mam!

Hij wordt ’s nachts ontroostbaar wakker

Nachtmerries, denk ik. Ik had het al gelezen en het consultatiebureau had al gewaarschuwd, rond deze leeftijd beginnen baby’s te dromen. En die kunnen best heftig zijn dus! Het is erg lastig om Jim dan te sussen, hij lijkt maar niet helemaal wakker te worden. Zelfs als we alle lichten aan doen kunnen we geen contact met hem krijgen, dus veel meer doen dan hem uit te laten huilen zit er niet in…

Hij wil ineens weer meer borstvoeding

Hij was redelijk aan het afbouwen, we zaten standaard op twee keer. Één keer ’s avonds voor het slapen en één keer ’s ochtends met het wakker worden. Als hij bij mij was kreeg hij altijd wanneer hij vroeg, maar dat deed hij eigenlijk nooit meer. Nu wil hij stiekem ’s nachts ook nog wel een keer en ’s ochtends nog een keertje extra. En ik heb het niet over lief vragen, hè, bleren tot er een tepel te voorschijn komt!

Hij kan prima alleen spelen, maar waag het niet te ver weg te lopen

Hij kan nu prima alleen rondkruipen of zichzelf in de box vermaken, maar je moet toch wel bereikbaar blijven. Iedere 5 tot 10 minuten test hij even of je nog wel oplet door een zeik/huilstemmetje op te zetten. Kijk je meteen en vraag je hoe het gaat kijkt hij je lachend aan en gaat weer verder met spelen. Ben je te laat, dan zal je het weten ook…

Eten is een uitdaging geworden

Voor papa en mama, maar hij gebruikt het ook om uit te dagen. Hij lust niet standaard alles wat er in zijn mond gestopt wordt of voor zijn neus gelegd wordt meer. En voorheen at hij lekker alles waarmee dat kon in stukjes, nu doet hij dat niet altijd meer en moeten we het soms weer prakken. Wat hij nog wel in stukjes eet wil hij zelf in zijn mond stoppen, anders haalt hij het er onherroepelijk weer uit. En de stukjes die voor hem liggen (en hij dus zelf in zijn mond zou moeten stoppen) gooit hij weleens op de grond, en dan kijkt hij je triomfantelijk aan. Uitdagen dus…

Rechtop zitten is er niet meer bij

Zie foto. Hij zakte altijd al snel onderuit in de kinderstoel, maar nu doet hij het er gewoon om. Zodra je hem overeind zet kijkt hij je aan en zakt onderuit. Hij is gewoon bezig je uit te dagen dus…

 

Kortom: baby-puberteit…

Nou ja, ik noem dit allemaal baby-puber-gedrag, maar het zou ook goed de elf maanden sprong kunnen zijn. Ik heb het boek dus nooit gelezen, jullie wel misschien? Herkennen jullie dit gedrag en heeft het wat weg van de elf-maanden sprong?

 

 

 

 

Vorige post Volgende post

5 reacties

  • Reageren Nanouk 27 oktober 2015

    Hihi over de oei ik groei onzin ben ik al duidelijk geweest op m’n blog toch? En dat uitdagen, tja wel beetje herkenbaar maar das logisch want hij wordt zich bewust van z’n omgeving en dus ook van wat er gebeurt als hij A doet. He dan doen papa en mama B, leuk, en als ik nou zo doe, oh haha leuk ze doen zus… Etc 😉 maar komt allemaal wel goed hoor, voor je t weet ligt ie te stampvoeten op de vloer in de appie, dan kun je met een gerust hart zeggen dat ie in de peuterpubertijd zit 😉
    By the way: Roan is sinds een paar weken ook kieskeuriger gaan eten en doet ’s ochtends ook geen dut meer. Alleen spelen lukt ook maar amper…

  • Reageren Joke | Studiomam.nl 24 oktober 2015

    Erg herkenbaar! Net wanneer ik de moed compleet begon te verliezen, ging het vanzelf over!
    Joke | Studiomam.nl onlangs geplaatst…Vakanties inplannen! Leuke tijdsbesteding dit weekend…My Profile

  • Reageren Marenda 23 oktober 2015

    Dit klinkt bekend… je baby groeit en niet alleen in gewicht en lengte, maar de belevenis veranderd ook. Ik moet even graven, mijn mini is alweer 6 jaar, maar zij had op stipte tijden ook zo’n rothumeur. Heb heel vroeg het boek ‘oei ik groei’ aangeschaft en ben daar druk in gaan lezen. En je komt heel veel bekende gedragingen tegen. In zo’n ‘groeispurt’ (laten we het even zo noemen) was ze niet te genieten, ze werd steeds wakker of kwam niet in slaap, dingen die ze leuk vond werkte ineens niet meer, niks was goed. Ene keer duurde dit een dag. Andere keer een paar dagen. En hierna was ze weer een lief meisje. Dit boek heeft me echt geholpen het gedrag te herkennen en er staan leuke spelletjes in om met de hummel te doen die bij de belevenissen aansluiten.
    Ik klink nu als de verkoopster van het boek, haha, maar ik raad het echt aan. Je krijgt er echt ‘aha’-momentjes van.

  • Reageren Vera 23 oktober 2015

    Ben ZO blij dit te lezen! Overigens niet voor jullie hoor haha maar dat wat wij doormaken niet aan ons ligt… Sterkte daar en: “Ook dit gaat weer voorbij!” Liefs!

    • Reageren Elisabeth 23 oktober 2015

      Ik ben dan weer ZO blij je reactie te lezen 😉

    Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Populaire berichten

    Follow