22 februari 2016

Ik ben een wannabe groene mama

Ik ben eigenlijk een wannabe groene mama. Ik lees blogs zoals die van Saar, Lori en Mamalogisch en dan denk ik: “Wow, die zijn goed bezig! Dat wil ik ook, maar hoe?!” En ik meen het. Ik wil héél graag groen zijn, groen doen. Ik geloof echt dat het verkeerd af gaat lopen met de Aarde als we als mensheid doorgaan met consumeren en -meren en -meren. Dus ik doe mijn best. Ik probeer te minderen en betere, groenere keuzes te maken. Helaas ben ik niet altijd succesvol.

wannabe groene mama

Ik hou van katten, maar ik vind dat er al genoeg katten zijn op de wereld. De katten die we hebben komen daarom uit het asiel. Of zijn in elk geval ‘gered’. Mijn eerste kat kwam uit een cattery die opgedoekt werd, de volgende uit het asiel, en de laatste kwam als alleen gelaten kitten van vijf weekjes bij ons appartement aanlopen, toen we op vakantie waren op Samos. Klinkt tot zo ver best verantwoord toch? Tot het moment dat we te laat waren met het steriliseren van die Griekse prinses en we een nestje hadden. We hebben twee van de vier gehouden, dus nu hebben we drie katten. En een dreumes. Die vier rakkers samen zijn gewoon unstoppable.

De katten poepen en plassen buiten, dus dat valt mee, maar de baby draagt luiers. We hadden de eerste vijf maanden wasbare luiers, maar helaas, die arme Jim heeft eczeem. En dat gaat niet samen met wasbare luiers. Toch maar wegwerp dus. Dan hun eten. De katten krijgen het voer dat volgens de dierenarts het beste voor ze is. Dat geloof ik absoluut, maar ik ben heel bang voor de herkomst van het vlees. Ik ben bang dat die dieren niet zo’n fijn leven hebben gehad. En dan vangen die beesten ook nog eens vanalles… Muizen, vogels, padden, kikkers.

Ze nemen vaak regenwormen mee naar binnen, die dan een verschrikkelijke dood sterven. De ene helft uitgesmeerd over het laminaat en de andere helft kronkelend. Als ik dat zie verlos ik ze natuurlijk uit hun lijden en gooi ik ze in de vuilnisbak, maar je kan je wel voorstellen wat Jim doet als hij er eentje vindt. Ik heb al genoeg wormen uit zijn mond gehaald, maar ik vrees dat er ook weleens eentje tussendoor glipt. Kan dat kwaad? Ik hoop het niet…

Het is vast een beetje mijn schuld.  Ik probeer zelf minder vlees te eten en geef Jim dus ook niet zoveel vlees. Hij houdt er wel van dus pakt gewoon alles wat hij pakken kan? Laatst was hij aan het spelen met de poezen en was het ineens héél stil. Dat merk je gewoon als moeder, en dat is geen goed nieuws, toch? Dus ik kijk wat ze aan het doen zijn en zijn ze een halve rookworst aan het eten. Ik snap er helemaal niks van, wij hebben helemaal geen rookworst in huis. Ik pak de worst af en blijkt die helemaal onder de modder te zitten. Heeft één van de katten hem blijkbaar buiten ergens gevonden of uit een vuilnisbak getrokken, en mee naar binnen genomen. Geen lekker idee, maar daar heeft Jim dus een paar happen van genomen.

En vaak hoeven ze niet eens naar buiten om te graven in het vuilnis. We hebben een bakje op het aanrecht staan, voor het groenafval. Met deksel, maar soms ruikt het zo lekker dat het écht opengebroken moet worden. Leuk welkom als je thuiskomt na je werkdag.

 

 

Nou ja, ik doe mijn best, echt. Helaas lukt het groen zijn niet altijd, maar meer dan je best kan je niet doen, toch?

 

 

 

Vorige post Volgende post

8 reacties

  • Reageren Marieke 6 maart 2016

    Ha, dit is herkenbaar! Wij hebben twee katten en één dreumes. Ik en dreumes eten geen vlees, maar de katten krijgen inderdaad brokjes en nat voer van mysterieuze afkomst. Bovendien gebruiken wij ook wegwerpluiers want ik moet me nog stééds een keertje inlezen. Het wasbare luiers-onderzoek staat al 14 maanden op mijn To Do lijst…
    Good luck. En wees niet te hard voor jezelf. Je kunt in je ééntje toch de wereld niet redden. 😉

  • Reageren Rowan 28 februari 2016

    Grappig artikel, ik moest wel even lachen hoor. Ik vind dat je wel heel erg je best doet en dat is belangrijker dan dat het soms even niet zo loopt zoals je zou willen! 😉

  • Reageren iris 24 februari 2016

    Hier gaat het de goede kant op! Zonnepanelen, zogenaamd flexitarier, tweedehands speelgoed en kleding (niet altijd, maar wel steeds vaker), weinig afval, moestuintje….. Gaat de goede kant op!

  • Reageren Malou 23 februari 2016

    Leuk geschreven, zelf zou ik waarschijnlijk een stuk groener kunnen worden..
    Malou onlangs geplaatst…Waarom shoppen voor je kind zo leuk isMy Profile

  • Reageren Vlijtig Liesje 23 februari 2016

    Bewustwording is denk ik stap 1. En inderdaad je best doen.

  • Reageren Wilmaaa 23 februari 2016

    Ik be niet heel groen vrees ik 😉

  • Reageren Lori (Mama's Jungle) 22 februari 2016

    hihi, ik moest wel lachen. Ik zie dat helemaal voor me met die katten en die rookworst – als dat het was 😉

    En ja, al die 50 tinten groen. Elke tint is er eentje meer! Ik vind jou ook al groen en bewust hoor. En ik denk ook maar, je kunt nooit in álles groen zijn.

  • Reageren Resaarcle 22 februari 2016

    Niet vergeten dat alle beetje helpen, dus of je nu lichtgroen, donkergroen of fluogroen doet, het maakt een verschil! Ik moest stiekem wel lachen om de regenwormen en het worstcadeautje van de poes. ☺️
    Superleuk dat je me vermeldt en ook fijn om andere groene meiden te ontdekken!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Populaire berichten

    Follow