22 december 2015

Het borstvoedingsverhaal van Iris

Vandaag weer een mooi verhaal van een andere moeder, het voedingsverhaal van Iris. Zij ging er tijdens haar zwangerschap ongeveer hetzelfde met borstvoeding om als ik. Ja, graag borstvoeding, maar wel zien wel of het lukt. Lees hier of dat zo was.

Iris blogt normaal gesproken op haar eigen blog: poldermama. Ook een heel leuk blog, ik kan je zeker aan raden er eens een kijkje te nemen!

 

Iris donkersloot poldermama

 

Toen ik voor de eerste keer zwanger was antwoordde ik volmondig ‘ja’ op de vraag of ik borstvoeding wilde gaan geven. De natuur heeft het nu eenmaal zo gemaakt dat wij onze baby’s kunnen voeden, dus waarom zou ik dat staaltje prachtwerk dan negeren?

 

Ik denk dat geen enkele vrouw die voor het eerst zwanger is, zich ook maar iets kan voorstellen bij borstvoeding. En ik was daar geen uitzondering op. Je hoort en leest van alles. Sommige dingen vond ik fijn om te lezen, maar het merendeel bestaat toch wel uit minder bemoedigende teksten (tepelkloven, aanhappen, lektieten, kolven, zoogcompressen en ga zo maar door). Maar alsnog dacht ik: ik ga dit gewoon doen en ik zie wel waar het schip strand. Ik ging er als een onbevooroordeeld persoon in. En dat heeft wellicht wel geholpen.

Ik wist niet wat hoorde en wat niet hoorde. Ik bekeek alles met een nuchtere blik. We kregen een superrustige dochter en daar werd ik ook best wel rustig van. De borstvoeding liep harstikke goed, geen vuiltje aan de lucht. Het enige waar ik last van had was een zere nek en rug, ik kon geen goede houding vinden om mijn dochter te voeden. Ik belde mijn yogajuf voor een massage en zij adviseerde me liggend te gaan voeden: de beste tip ooit! Dat is pas ontspannen! Ik voedde haar altijd boven op ons bed, in alle rust en stilte. Dochterlief en ik vielen standaard in slaap na de voeding, lekker rozig met je baby in je armen een beetje soezen. Cuteness forever!

 

Kortom: ik vond het heerlijk om haar borstvoeding te geven. Na een lange dag werken kwam ik thuis en het eerste wat ik dan deed was haar een hele lange voeding geven, boven op bed. Ik heb er echt mooie herinneringen aan. Ze dronk rustig en ik had alle tijd om haar dan te bekijken en van haar te genieten. Uiteindelijk ben ik na 9 maanden gestopt, want toen ging ik met school op kamp en ik zag mezelf nou niet echt elke dag in het bos met mijn kolf zitten….. Dat was dus een hele praktische overweging, maar die datum had ik van tevoren al ingepland en daar had ik helemaal vrede mee.

 

Toen ik weer zwanger werd verkondigde ik vol zelfvertrouwen dat ik weer borstvoeding ging geven, liefst weer 9 maanden, tot het einde van de zomervakantie als ik weer moest gaan werken. Maar boy, o boy…… Het verliep echt heel anders. De zoon die we kregen was er eentje van het temperamentvolle soort. Hij huilde heel erg veel en dan vooral in standje brandalarm. Het voeden lukte voor geen meter en ik werd met de dag gestrester. Ik had het gevoel dat ik ons heertje gewoonweg niet begreep. Ik kon hem niet geven wat hij wilde en dat zorgde regelmatig voor tranen. We belandden uiteindelijk in het ziekenhuis en bij een lactatiekundige, maar ook dat hielp helemaal niets.

 

Na 2,5 maand vechten was ik er zo klaar mee dat ik wilde stoppen, maar toen zat er ineens een stijgende lijn in en besloot ik door te gaan. Helaas was het van korte duur. Ons heertje was te druk, te ongeduldig, het voeden was geen ontspannen momentje meer maar een gevecht. Een gevecht waar ik elke keer meer tegenop begon te zien. We konden elkaar niet tevreden houden en ik besloot er na 4,5 maand worstelen cold turkey mee te stoppen. Ik was er he-le-maal klaar mee.

 

Maar dat was wel even een dingetje. Het deed me, hoe stoer en nuchter ik ook altijd ben, toch heel erg veel. Het voelde als falen en ik twijfelde enorm of het wel de juiste keuze was. Maar al na 1 fles bleek dat zowel hij als ik er zo veel rustiger van werden, dat het gewoon echt wel goed was.

 

Toch heb ik het wel gemist, dat rustige momentje. Even in alle rust en stilte genieten van je baby. Samen, niemand anders. Het is echt iets supermoois en daar moet je echt van genieten.

 

Heb jij kunnen genieten van het geven van borstvoeding?

 

 

Leuk om te lezen? Lees meer voedingsverhalen, andere gastblogs, over borstvoeding of babyvoeding. Misschien lijkt het jou wel leuk om een gastblog te schrijven?

 

 

 

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter

CommentLuv badge

Populaire berichten

Follow