2 juli 2016

Mijn definitie van loedermoeder

Wat is de definitie van loedermoeder? Het woord loedermoeder bestaat uit moeder en loeder. Duidelijk is dat je er moeder voor moet zijn, en dat je je als een loeder moet gedragen. Maar wanneer ben je dan een loeder? Loeder is echt heel negatief, terwijl ik bij loedermoeder eigenlijk geen negatief gevoel heb. Eerder een positief, sterk en empowered gevoel. Ik heb daarom eens op papier gezet wat mijn definitie van loedermoeder is. Hij is nogal lang geworden. Te lang voor in het woordenboek, ongetwijfeld. Bovendien nam mijn feministische kant weer eens de overhand. Mijn excuses daarvoor. Oh en hij is ook sarcastisch, hè! Dus neem hem niet al te letterlijk alsjeblieft. ?

loedermoeder

De definitie van loedermoeder

Een loedermoeder houdt van haar kinderen, en wil het beste voor ze. In dat opzicht verschilt een loedermoeder niet van enig andere moeder. Maar, een loedermoeder houdt ook van zichzelf. Een loedermoeder beseft dat ze het meeste voor haar kinderen kan betekenen als ze zelf ook gelukkig is en af en toe wat tijd voor zichzelf heeft.

De loedermoeder weet dat (teveel) zelfopoffering hier niet mee samen gaat. Ook weet ze dat de schone schijn van het ‘picture perfect’ moederschap, niks zegt over het geluk van haar kinderen. Op haar Instagramaccount zal je dus geen tot in de puntjes gestylede foto’s van haar kinderen, in netjes opgeruimde huizen tegenkomen.

De loedermoeder schaamt zich hier niet voor. Ze heeft de frustratie die het niet netjes kunnen houden van het huis, wanneer dat ook bewoond wordt door een stel kinderen en, niet te vergeten, een man, al lang losgelaten. Ze weet dat een goed glas wijn meer oplost dan het afsnauwen van genoemde gezinsleden.

Om niet onderdoor te gaan aan het moederschap, ontsnapt de loedermoeder regelmatig een avondje, of zelfs een paar daagjes. Om zich te ontspannen en te debriefen met gelijkgestemden. Ze voelt zich hier niet schuldig over. Ze laat het moederschap dan over aan de andere ouder. Die namelijk ook gewoon een taak heeft als vader. Ze realiseert zich dat ze waarschijnlijk alles zelf het beste en snelste kan doen, maar ziet het ‘opvoeden van de man’ als belangrijke secundaire taak van het ouderschap en gooit papa daarom regelmatig in het diepe.

“Ok, dan krijgen de kids een keertje afhaalchinees, en gaan ze wat later naar bed. Hij moet het toch leren.” – aldus loedermoeder

Ze beseft dat vader het kinderen verzorgen waarschijnlijk nooit zal leren. In elk geval niet zo goed als zij het kan, maar beseft dat dit waarschijnlijk grotendeels komt door zijn eigen opvoeding. Ze weet dat het waarschijnlijk niet meer zal lukken zijn soms passieve houding in het vaderschap te veranderen in een proactieve. Mede door haar eigen instinct om de touwtjes zo strak in handen te houden. Maar voor zo goed als dat gaat, laat de loedermoeder de teugels vieren. Niet omdat ze vindt dat het de plicht is van haar partner om een deel van de zorg van zijn kinderen op zich te nemen, maar om hem de ruimte te geven er te zijn voor zijn kinderen. Iets waar hij eigenlijk gewoon recht op heeft als vader.

En ze vertrouwt erop dat er bij de volgende generatie, haar kinderen, een gelijkere werklast tussen man en vrouw binnen het gezin zal zijn. En er bovendien niet met argusogen naar moeders wordt gekeken die af en toe gewoon een beetje tijd voor zichzelf nemen, en soms gewoon een beetje loedermoeder zijn. Dat het moederschap niet meer gezien wordt als vereenzelviging met zelfopoffering.

 

En boven alles hoopt ze, dat de volgende generatie moeders zichzelf geen loedermoeder voelt als ze gewoon ‘normaal’ doet, in plaats van zichzelf constant op te offeren.

 

 

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter

CommentLuv badge