28 januari 2016

De hypospadiecorrectie (deel 1: de ochtend van de operatie)

Het is zo ver. Vandaag krijgt Jim zijn hypospadiecorrectie. Nu, zelfs, as we speak.

hypospadie en hypospadiecorrectie baby dreumes peuter kindGistermiddag belde de verpleegkundige van het VUmc om te vertellen hoe laat Jim aan de beurt was. Meteen als eerste, om acht uur ’s ochtends dus. Dat betekende dat we hier al, in het dagchirurgisch centrum, om half acht moesten zijn. Lekker vroeg dus. Nou ja, eigenlijk heel normaal dus, voor mij dan. We moesten om half zes op staan, half zeven de deur uit en om half acht in het ziekenhuis zijn. Dat zijn eigenlijk mijn normale werktijden. 🙂

De hypospadie gebeurt onder gehele narcose, Jim moest daarom nuchter zijn vanmorgen. In overleg met de verpleegkundige hebben we hem om twaalf uur vannacht nog een grote papfles gegeven. Als hij nog wakker zou worden voor drie uur vannacht mocht hij nog borstvoeding, maar dat was niet nodig gelukkig. Jim ging weer lekker slapen na zijn papfles en wilde ook nog niet wakker worden toen we hem uit bed haalden, om zes uur vanmorgen. Hij wilde er dan ook nog niet uit, hij is erg gehecht aan zijn ritme en bedje. Toch moest hij er echt uit, want uiterlijk om half zeven mocht hij nog iets drinken. En dan alleen een heldere vloeistof, zoals water, limonade, thee, of appelsap. Jim was het er gewoon niet mee eens en deed dat dus gewoon niet. Hij wilde eigenlijk borstvoeding natuurlijk, maar dat kan even niet. Gelukkig accepteerde hij dat snel en was hij zijn gewone vrolijke zelf.

Om half zeven kwam de taxi ons afhalen. Dat leek me het handigste. Wij hebben geen auto en rijbewijs natuurlijk, maar om (scchoon)ouders zo vroeg op te laten staan en ons te laten brengen leek me nogal stressvol. En bovendien rijden die taxichauffers de route naar ziekenhuizen zo vaak, “Dat kan ik blind rijden!” aldus onze gezellige taxichauffeur. Hij vond ons verrassend vrolijk zei hij, de meeste mensen waren behoorlijk chagrijnig zo vroeg op de ochtend. Er was bijna geen file, dus we waren al om vijf voor zeven bij de receptie. Veel te vroeg dus, het dagchirurgisch centrum was nog niet eens open!

Nadat we even een poepluier verschoond hadden en mensen gekeken konden we iets voor half acht de afdeling op. Jim kreeg een schattig ziekenhuisschort aan en kreeg een hele mooi ziekenhuis bed. Kan je héél leuk mee spelen als verwoestende dreumes. Hoe hard je ook aan de spijltjes schudt, die gaan niet stuk. De anestesie kwam langs om te checken wanneer hij voor het laatst gedronken en gegeten had, en voor de allergie en ziekteverwekker check. Daarna kwam de chirurg nog langs, om te checken of we nog steeds wisten wat hij ging doen en we nog steeds een voorhuidherstellende operatie wilden. Alles ja en ok natuurlijk.

Ik mocht mee tot ze Jim onder narcose brachten. Helemaal in pak, met slofjes en muts over mijn haar. Jim was gelukkig helemaal niet bang tussen alle apparatuur en al die mensen in smurfenpakken. Ook ging het goed met het kapje, dat hadden we geoefend natuurlijk. Hij hield wel even zijn adem in en verzette zich een beetje, maar geen gegil of gehuil gelukkig. Toen hij in slaap was legden ze hem op zijn voorverwarmde operatiebedje en moest ik afscheid nemen. Het viel me alles mee hoor, iedereen was zo aardig en netjes, dat straalt echt vertrouwen uit.

Om even afleiding te zoeken heb ik Rogier de kantine laten zien, met coffee corner, en hebben we lekker even cappucino gedronken en een ontbijtje genomen. Ik merk dat ik in mijn hoofd niet zo gespannen ben, maar mijn lichaam trekt zich daar niks van aan. Ik ben echt gespannen zeg maar, al mijn spieren zijn gespannen. Morgen spierpijn.

Nu zitten we te wachten tot Jim klaar is. Het is kwart over negen. Hij is om tien over acht in slaap gebracht. De schatting was anderhalf uur, maar kon ook een uurtje zijn of juist wat langer. We wachten af dus. Best spannend, maar gelukkig kan ik de spanning een beetje weg schrijven.

 

 

Later meer! (Lees hier deel 2)

 

 

 

Vorige post Volgende post

2 reacties

  • Reageren Paula 28 januari 2016

    Fijn om te lezen! Liefs!

  • Reageren Nicole 28 januari 2016

    Ik ga duimen dat alles goed gaat voor jullie! Snap dat het spannend is.

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge