7 september 2017

Van bijna fulltime kolven naar bijna fulltime live voeden

Kolven is niet bepaald mijn hobby. Ik vind het geen prettig gevoel en bovendien is het gewoon inefficiënt. Het kost een hoop tijd om een pasgeboren baby de fles te geven, en dan kan je daarna ook nog eens extra tijd uittrekken om te kolven… Ik heb dan ook altijd gezegd dat ik niet fulltime ging kolven. Als ‘live’ borstvoeding geven niet zou lukken, dan maar niet.

Classic borstvoedingsfoto: Ongewassen haar, onopgeruimd huis, en etend. 😀

Ik ga niet fulltime kolven (of toch wel)

Bij Jim ging het opstarten van de borstvoeding perfect. Ik was er onzeker over, en daarom hadden we wel een kolf gehuurd, maar eigenlijk was dat helemaal niet nodig. Ik heb hem maar twee keer gebruikt tijdens de kraamperiode. Kolven met alleen een baby leek me al een gedoe, maar met een rondrennende peuter erbij leek het me helemaal gekkenwerk. Deze keer was ik daarom nog vastbeslotener dat ik niet fulltime ging kolven. Punt. Dan maar geen borstvoeding. En toen beviel ik van Antonie. Hij was meer dan een kilo lichter dan Jim bij de geboorte, en ik schrok echt hoe klein hummeltje er op mijn buik lag. Toen hij ook nog ontzettend slapjes was, en niet meteen aanhapte kwam ik er snel op terug. Eigenlijk had ik binnen een uur besloten dat ik alles op alles zou zetten, ook al betekende dat fulltime kolven.

Geen slikreflex

We hadden gehoopt dat het de eerste dagen beter zou gaan met het drinken, maar helaas was dat niet zo. Antonie hapte soms wel aan en begon soms eventjes met zuigen, maar na een paar seconden stopte hij daar weer mee. Ik kolfde met de hand een klein beetje melk af, en dat probeerden we met zo’n spuitje te geven. Maar ook dat werkte niet. De melk liep uit zijn mond, zijn slikreflex leek gewoon niet goed te werken. Aan het einde van dag twee kreeg hij een sonde en werd opgenomen op de afdeling neonatologie.

Te weinig kracht

Sommige kindjes hebben dat gewoon. De eerste dagen kunnen ze niet zo goed drinken, en als ze dan steeds te weinig voeding binnenkrijgen gaat het steeds slechter. Bij Antonie bleek al snel dat de oorzaak van het slechte drinken hypotonie was, horende bij het syndroom van Down. Door de hypotonie, of lage spierspanning, miste hij eigenlijk de kracht om zelf te drinken. Het lukte niet uit de borst, maar ook niet met de fles. De voeding die hij miste werd toegediend via zijn sonde. Ik begon meteen met kolven, en gelukkig was mijn productie meteen heel goed. Antonie heeft daardoor meteen vanaf het begin alleen moedermelk gekregen. Al werd dat toegediend via de sonde.

Blijven oefenen

Na een paar dagen lukte het Antonie gelukkig om een deel van de flesjes die hij kreeg zelf leeg te drinken. De restjes die overbleven kreeg hij via de sonde. Om te zorgen dat hij het drinken aan de borst niet zou verleren bleef ik een paar keer per dag borstvoeding geven. Om een beetje te weten hoeveel hij uit de borst dronk wogen we hem voor en na de voedingen. Het aantal grammen dat hij te kort kreeg vulden we aan met afgekolfde melk via de sonde.

En dan gaan de flessen goed

Aanvankelijk lukte het Antonie beter om uit de borst te drinken dan uit de fles. Blijkbaar was het makkelijker voor hem om een vacuüm te maken aan mijn tepel dan aan de flessenspeen. Maar na ongeveer een week ging hij ineens zijn flessen goed leegdrinken. En de hoeveelheid die hij via borstvoeding binnenkreeg bleef achter. Er waren zelfs dagen dat het me niet lukte om hem aan te leggen. Heel vervelend, want daar werd ik best onzeker van. Wat als het nooit meer zou lukken? De rest van de babytijd fulltime kolven zag ik écht niet zitten.

Volhouden

Gelukkig kregen we veel hulp van de verpleging en de lactatiekundige van het ziekenhuis. Iedereen was heel erg pro borstvoeding, en zolang ik wilde blijven proberen wilden zij me helpen. Het is me daardoor gelukt om niet de moed te verliezen. Ik bleef proberen om samen met hen één of twee keer per dag aan te leggen. Als het een paar dagen niet gelukt was dacht ik echt dat Antonie het verleerd zou zijn, maar zij vertelden dat dat heus niet zo snel gebeurt. En ze hadden gelijk. Ook als het dagen niet gelukt was kwam er steeds een keer dat het wel lukte.

Naar huis

Na twee weken had Antonie het eindelijk door. In plaats van de meeste flessen maar half leeg te nemen begon hij ineens elke fles leeg te drinken. Helaas lukte het hem nog niet om een volledige voeding uit te borst te halen, maar dat zou thuis wel komen, zeiden ze. Als ik gewoon één of twee voedingen met de borst zou geven, en voor de rest op zou letten dat hij zijn flesjes leeg dronk kon het niet fout gaan.

Onzekerheid

We waren vrij onzeker over hoe het zou gaan thuis. Zou Antonie wel genoeg binnenkrijgen en groeien? Eigenlijk wilde we een weegschaal huren om dat dagelijks te cheken. Volgens het ziekenhuis hoefde dat echter niet. We moesten vertrouwen dat het goed zou gaan. En bovendien kregen we genoeg controles om direct in te grijpen als het de verkeerde kant op zou gaan.

Het ging eigenlijk heel goed

De eerste twee weken dat we thuis waren hebben we het inderdaad zo gedaan. Zes voedingen per fles, en één of twee via de borst. In deze weken is Antonie drie keer gewogen, twee keer bij het consultatiebureau, en één keer bij de kinderarts, omdat we zoveel controleafspraken hadden. Elke keer was hij prima gegroeid, dus we waren vrij veel van onze onzekerheid over het moeilijke voeden kwijt.

Tepelkloven van het kolven

En toen kreeg ik echt ontzettende last van mijn tepels en borsten. Ik kreeg kloofjes van het kolven, niet van het voeden. Kolven deed ontzettend veel zeer, maar als ik gewoon de borst gaf had ik nergens last van. Ik probeerde daarom steeds minder vaak de kolven, maar daardoor kreeg ik ontzettende stuwing en last van pijnlijke harde borsten. Ik besloot dat ik dit echt niet vol zou houden, en dat dit het moment was om óf te stoppen, óf over te gaan op volledig live voeden.

We gaan het gewoon doen

Omdat het zo goed met zijn groei ging durfde ik het aan om de overstap naar live voeden te maken. In een week heb ik elke dag één voeding minder per fles gegeven, en vaker aan de borst. Antonie bleef goede plas- en poepluiers houden, en op het inloopspreekuur bij het consultatiebureau bleek dat hij weer prima gegroeid was.

Gelukt!

Sinds een week krijgt Antonie zes voedingen aan de borst en één per fles, om te zorgen dat hij dat niet verleert. Ik ben gister weer bij het inloopspreekuur geweest, en ook deze keer was de groei goed. Ik voel me daardoor zeker genoeg om te zeggen dat het gelukt is. Antonie is zes weken en wordt (bijna) volledig ‘live’ aan de borst gevoed. Ik heb wel wat last van overproductie, en daardoor moet ik nog wel elke dag kolven. Tot gister was dat twee keer per dag, maar vanaf vandaag probeer ik dat nog slechts één keer te doen. Het valt tot nu toe mee met de stuwing. Ik heb geen pijn, en Antonie heeft zich nog pas een paar keer verslikt. 😉 Ik denk dat het me wel lukt om het zonder kolven vol te houden tot vanavond voor het slapen gaan.

Het voedingsschema (zo ongeveer dan)

We voeden nog steeds op verzoek, maar ik merk dat het eigenlijk redelijk hetzelfde is elke dag. De precieze tijden verschillen misschien een beetje, maar globaal gaat elke dag hetzelfde. De tijden dat ik de borst geef zijn ongeveer 6, 9, 12, 15, 18 en 21 uur.  Na deze voeding gaat Antonie slapen, en ergens tussen 23 en 24 maken we hem wakker voor een fles. Hij krijgt 120 ml, meestal drinkt hij dat helemaal op, en dan slaapt hij bijna meteen weer in en door tot een uur of zes. De eerste keer dat dat gebeurde schrok ik me rot natuurlijk. Want zou hij dan wel genoeg binnenkrijgen?! Uit het wegen blijkt echter dat dat echt welk het geval is. Ik heb daarom besloten om me niet druk meer te maken. Ik kan helaas zelf nog niet rustig doorslapen die zes uur, want ik word gewoon vaak wakker omdat ik bang ben dat hij honger heeft. Maar als ik dan bij zijn wiegje kijk slaapt hij echt gewoon nog. Het zal hopelijk niet lang meer duren voor mijn lijf doorheeft dat het écht kan, dat doorslapen. 😉

Tip: Hou vol, blijf aanleggen

Als je ooit in een dergelijke situatie terecht komt, met een baby die niet kan drinken uit de borst, hou vol. Blijf hem/haar aanleggen, ook al lukt het niet meteen, of elke keer, blijf het proberen! Uit ons verhaal blijkt wel dat het toch goed kan komen.

Vorige post Volgende post

7 reacties

  • Reageren Carmen 10 september 2017

    Man man man wat een doorzettingsvermogen heb jij (jullie, want Antonie deed net zo goed mee in dit proces!). Ik had het andersom : live voeden deed pijn, bij kolven had ik nergens last van. Maar inderdaad: het is zo inefficiënt als maar zijn kan. Superfijn dat het bij jullie uiteindelijk gelukt is!

  • Reageren Mama Naturelli 9 september 2017

    Wauw wat een volharding! Ik kan het me niet voorstellen dat ik full-time zou kolven, net als jij. Maar je instinct nam het dan toch over. Goed gedaan! En wat goed dat hij zo goed groeit. Boobiepower!

  • Reageren Janske 7 september 2017

    Wauw! Dat hebben jullie samen knap gedaan! Super team! Geniet er van😘

  • Reageren Sylvia 7 september 2017

    Super knap dat jullie beide volgehouden hebben en wat goed dat hij de nachtjes lekker doorslaapt 🙂 ! Ik vind kolven ook niks, dus ik doe het hoofdzakelijk om het flesje te kunnen blijven oefenen….

  • Reageren Manon 7 september 2017

    Wow super. Wat een kanjer ben je en wat een kanjer is je mannetje. Heb je toch maar even gedaan super mama!

  • Reageren Saar 7 september 2017

    Wow, echt respect hoor! De kolf is echt mijn vriend niet en ik zie er soms tegenop om in het weekend eens weg te gaan zonder baby omdat ik dan moet kolven. Super dat jij het zo hebt kunnen volhouden!!
    En heerlijke foto bij deze blog. Zo echt 🙂

  • Reageren Suuz 7 september 2017

    Ik vind die foto echt super, niet zo’n romantisch zemelplaatje met bijbehorende maffiatekst, maar gewoon hoe jij bent, met rommel eromheen pizza erbij zelfs. Hilarisch. Superleuk.

    Heel knap hoe je dit hebt volgehouden en met succes. Respect!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge