17 april 2017

19 weken zwanger: spannend, de GUO! (uitgebreide 20-weken echo)

Vanwege Jims hypospadie en mijn leveraandoening kregen we een uitgebreide 20-weken echo, een GUO in plaats van een SEO. Ik vond dit van tevoren heel spannend, ook al had ik toen ik zwanger was van Jim ook zo’n uitgebreide 20-weken echo gehad. Niet omdat ik bang was dat ze zouden zien dat deze baby ook hypospadie zou hebben, of zelfs levercystes zoals ik heb, maar omdat er echt genoeg ander dingen zijn die aan het licht kunnen komen tijdens zo’n echo.

Voetje (met vijf tenen!)

Verhoogde kans op hypospadie

We wisten al dat deze baby ook weer een jongetje zou worden. Er is daarom een verhoogde kans dat ook deze baby hypospadie heeft. De kans dat dit te zien is op de echo is echter heel klein. Bij Jim hadden ze het ook niet gezien, zo’n piemeltje is op dat moment een centimeter ofzo, zo klein!

50% kans op mijn leveraandoening

De leveraandoening die ik heb is erfelijk, autosomaal-dominant. Dit betekent dat al mijn kinderen 50% kans hebben dat ze hem ook krijgen. Gelukkig is mijn aandoening bij 99% van de patiënten onschadelijk. Het is eigenlijk een foutje bij de aanleg van bepaalde buisjes in de lever, die gal- en levervocht afvoeren. In de loop van tientallen jaren hoopt vocht zich heel langzaam op, en daardoor ontstaan cystes. Als je er genoeg hebt, en die groot genoeg zijn, krijg je zoals ik een vergrote lever. Het duurt dus zo’n 20 jaar voor de cystes ontstaan, en daarom is de kans nihil dat ze bij een foetus van 19 weken te zien zijn. Aan de ene kant een fijn idee, aan de andere kant kunnen we dus niet uitsluiten dat deze baby mijn aandoening heeft.

Verhoogde kans op een hartafwijking (en er kan nog veel meer mis zijn)

De kans dat één van de twee bovenstaande aandoeningen wordt ontdekt tijdens de echo is dus heel klein, maar zodra er een erfelijke afwijking in de familie voorkomt heb je sowieso een verhoogde kans op een hartafwijking. Dat was dus waar ik van tevoren een beetje over inzat. Bovendien hebben we niet gekozen voor de combinatietest of de NIPT. Het zou daarom kunnen dat er tijdens de GUO wat gezien wordt dat wijst op een verhoogde kans op Down, Patau of Edwards. En verder zijn er nog genoeg andere enge dingen die ze kunnen zien natuurlijk. Ik moet er echt niet aan denken dat ze bijvoorbeeld een gaatje in het middenrif zien, of een open ruggetje…

Zo’n intake is confronterend

Dat was wat ik van tevoren bedacht had en waar ik mezelf dus een beetje gestrest over gemaakt had. En toen kwam de daadwerkelijke echo. Superspannend, maar voor die begint krijg je eerst nog een intake. En die is best confronterend. Dan moet je dus eigenlijk weer alle problemen waardoor je een GUO krijgt uitleggen. Jims hypospadie, en ja die is helemaal goed hersteld na een correctie. Mijn leveraandoening, erfelijk, en dan willen ze een stamboompje maken van al je familie met wie het wel en niet heeft. Wie er allemaal al overleden zijn (maar niet daaraan). Hoeveelste zwangerschap dit is, hoeveel kinderen (gravida 4, para 1 noemen ze dat) en hoe dat komt. Maar gelukkig vragen ze zo veel wat dan níet in je familie voorkomt, zodat het toch voelt dat je een hoop afwijkingen ‘af kan vinken’.

Hoofdje

De echo

De echo duurde naar mijn gevoel best lang, bijna een uur. Alles werd opgemeten en bekeken, we kregen uitleg wat er precies gebeurde en wat we zagen en alles wat goed! Tenminste, “Je kan natuurlijk niks met zekerheid zeggen, maar ik zie niets dat wijst op een afwijking.” Good enough for me. Ik was natuurlijk helemaal opgelucht, en oja, het was inderdaad nog steeds een jongetje. ?

Toch met 30 weken terugkomen

Ik was erop voorbereid dat er misschien iets niet goed te zien was, of er iets raars te zien was waardoor we zouden moeten terugkomen. Dat was niet zo, maar tóch moeten we nog een GUO met 30 weken. Op zich moesten we rond die tijd toch al een groeiecho, dus kan die wat mij betreft gewoon wat uitgebreider gedaan worden en dus een GUO worden. Maar toch, moet ik wéér helemaal in de stress! Misschien dat ze dan wel iets afwijkends zien……

 

Vond jij de 20-weken echo ook zo spannend?

Vorige post Volgende post

1 reactie

  • Reageren Lisette 17 april 2017

    Ik kan me voorstellen dat je bijvoorbeeld bij hypospadie meer kans hebt om dit bij 30 weken te zien, omdat het piemeltje dan toch weer iets groter is 😉
    Ook het hart is dan een stuk groter, maar de echt grote afwijkingen zijn echt wel bij 20 weken te zien. Ik zou het dus meer zien als een routinecheck!
    En ja, ik vind elke 20 weken echo spannend 😉 Ik merk wel bij mijn cliënten dat het vaak zo is: hoe meer kinderen je hebt, hoe spannender het wordt. Omdat je je meer realiseert wat er allemaal mis kan zijn, en ook hoeveel impact dat op je bestaande gezin zou kunnen hebben…
    Lisette onlangs geplaatst…Zwangerschapsdagboek deel 16: drie bevallingenMy Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge